Dobra dluzsza chwile po deszczu nad dolina zawisla mgielka. Zachodzace slonce ozywilo spokoj. Anna
Wersja do druku
Dobra dluzsza chwile po deszczu nad dolina zawisla mgielka. Zachodzace slonce ozywilo spokoj. Anna
AK,
Całkiem nastrojowa fotka. Ma pierwszy plan robiący głębię, przecięty linią płotu, i kępą drzew, co robi kompozycję (może zbyt natarczywą linią odciągającą uwagę, ale jednak). Dasze plany, to kościół ze strzelistą wieżą i ginący we mgle krajobraz z zabudową.
Fotki z mgłą wymagają dużego kontrastu. Tutaj ta mgła jest niezdecydowana, to raczej mgiełka i jest dostatecznie przeźroczysta, aby wydobyć dalsze plany, a jednocześnie zbyt zakrywająca je, dająca niezdecydowany obraz.
Wspaniałe światło nadaje krajobrazowi tajemniczość.
Doceniam podjęcie tematu i wynik.
Pzdr, TJ
Tadeusz, przycielam nieco, byc moze teraz plocik bedzie mniej razacy. Anna
PS.Dziekuje za ocene.
2.
AK,
Lepiej - góra z niewyraźnymi szczegółami też została przycięta, co odciąża wzrok i przenosi ciężar całej kompozycji w kierunku kościoła.
Pzdr, TJ
Spróbowałbym może przyciemnić nieco ten płot, za bardzo się błyszczy.
Piekna okolica, fajna panoramke mozna tam zrobic, ach ta tasma na ogrodzeniu.
Dziekuje za komentarze.
Czy kazdy z Was boryka sie z problemem ustalenia odpowiedniego obrazu w notebooku? Nie bardzo wyczuwam czy fotka jest za jasna czy za ciemna. Koszmar. Dzialam na wyczucie, ktore chyba okazalo sie bledne. Anna
bardzie jednak podoba mi sie pierwsze dlatego, że jest bardziej przestrzenne i zdodne z tytułem zdjęcia. Rada TJ pozwoliła na lepsze kadrowanie gdzie głównym motywem jest bryła kościoła i na niej głównie spoczywa wzrok przenosząc się dalej w mgielne opary. Kwestia gustu i wyrobienia którego ciagle się ucze i dalej nie jestem pewien czy dobrze. Kwestia płotu który faktycznie psuje obrazek a poważnie zastanowiłbym się nad jego usunięciem tym bardziej, że nie stanowi on stałego elementu okolicy tylko jest doraźnie ogrodzony jak dobrze widze taśmą. Pozdrawiam.
Moim zdaniem bomba - jest tu i perspektywa powietrzna, którą uwielbiam ;-), dzięki niej krajobraz wygląda trójwymiarowo, i ładne, naturalne (ale cyfrowe ;-) kolory, jest i zgrabna i elegancka kompozycja. Bardzo mi się podoba.Cytat:
Zamieszczone przez Anna Kowalska
Aniu, jeżeli masz lapsa z CrystalBrite, Glare czy jakkolwiek się to handlowo nazywa - a mianowicie powłoka odbijająca światło - ciężko będzie dobrać kontrast... Matowe LCD są pod tym względem lepsze.Cytat:
Zamieszczone przez Anna Kowalska
Co masz za sprzęt, może będę mógł dobrać jakieś parametry?
PS: zdjęcia ładne ;-)
po wykadrowaniu znacznie lepiej. pobawiłbym sie jeszcze poziomami.
Lukasz, dokladnie to chcialam pokazac. Stalam chyba z godzine spogladajac w dol. Bylo urocze slonce spokojnie kladzace sie na poszczegolnych partiach pagorkow. Widok byl piekny, poniewaz promienie sloneczne podkreslaly delikatnosc mgielki zakrywajacej jak welon zbocza pagorkow i gwar miasteczka.Cytat:
Zamieszczone przez Lgrabun
Wszystkim serdecznie dziekuje za rady i porady, krytyke i mile slowa.Cytat:
Zamieszczone przez daghda
Niestety, w moim laptopie ekran jest Glossy (chyba tak to sie nazywa). Strasznie trudno poslugiwac sie wygodnym wprawdzie w pracy, ale niepraktycznym przy nawet najmniejszej obrobce zdjec. Narazie musze sie tym poslugiwac, a wiec prosze o zrozumienie przy nijakich fotkach. Anna
Z wycieczki w wiatraki. Na blekitnym niebie skrzydla wygladaly imponujaco. Przedstawiam. Anna
3.
A jak wiatraki, to i porcja tulipanow. Droga do raju. Anna
4.
3 swietne! Podoba mi sie bardzo perspektywa.
Wiatrak - sprytnie wypatrzona kompozycja – przysadzista, wieloboczna budowla w pełnym świetle u góry i z cieniami drzewa i skrzydeł niżej, zamaszysta paraboliczna krawędź z promieniście ułożonymi pasami odeskowania, (czy opapowania?), tajemnicza konstrukcja na tle soczystego błękitu nieba, ramię skrzydła wcinające się w przestrzeń, ażur regularnej krateczki z refleksami światła, ożywcza czerwień u góry. Odbieram tę fotką jako dojrzałą kompozycję w klimacie abstrakcji geometrycznej. Im większy rozmiar, tym fotka się lepiej prezentuje. Wielkie uznanie dla autorki za wypatrzenie takiego abstrakcyjnego ujęcia.
Tulipaniki kroczące drogą do raju znaczą czerwienią zakola kawalkady. Piękny, krwisty, prześwietlony amarant kielichów, pochylone, rozkolebane na wszystkie strony łodyżki. Uroczy zakątek z wiosenną, świeżą, jasną zielenią, z połyskującym zapraszająco oczkiem wodnym w pobliżu. Czerwone zakola i znikające za drzewami kwiaty budują metaforę nieustannej wędrówki. Wysokie uznanie dla oczu autorki, który wypatrzyły tę uroczą scenę.
Dwie piękne, dla mnie romantyczne, fotki, całkiem różne melodie, uznanie dla kompozytorki.
Pzdr, TJ
Ślicznie komponujesz zdjęcia :)
wietrak jest pomysłowo kadrowany co przełożyło się na ładne zdjęcie, natomiast droga do raju jest świetna. Pozdrawiam.
Dziękuję Wszystkim za opinię. Anna