trudne początki

[Ola_Olga]

Nie przejmuj się, sam w tytule wątku stwierdziłeś, że początki są trudne. Masz fajny aparat

[Krystyna1975]

Jak się nie będzie przejmował, nie będzie robił postępów. Chyba nie tego mu życzysz?

[lisu84]

A tak właśnie wychodziły mi zdjęcia z pierścieniami i Heliosem...

3. Pszczoły przekazują sobie pokarm/wodę... trzecia wlazła w kadr

źródło

4.

źródło

Tak jak pisałem wcześniej ciężko uzyskać dobre tło... Ruchliwe to owady i ciężko też z ostrością trafić.. teraz widzę że powinienem przymknąć przysłonę bardziej... niestety będę mógł się poprawić dopiero koło marca kwietnia...

[dr_feelgood]

Dajcie dziewczynce oddychac. Ciasna duszna klaustrofobia. A gra kolorow w glebi moze byc lekarstwem na dusznosci I przecietnosc. Pozdr

[Krystyna1975]

Jak bardziej przymkniesz przysłonę, jeszcze bardziej Ci się wydłuży czas naświetlania. Głębia ostrości sie zwiększy, ale nie będzie z niej pożytku przy poruszonym zdjęciu Tu tylko podniesienie czułości matrycy może pomóc, żeby skrócić czas naświetlania. Czasy muszą być bardzo krótkie, żeby "zamrozić" pszczołę w ruchu, no i nie poruszyć zdjęcia.

[grisza34]

pszczółki jak na razie tak sobie. ciasne kadry( popatrz mocne punkty w kadrowaniu) uwazaj zeby nie ucinac nóżek, skrzydełek itp itd

[Ola_Olga]

Jak się nie będzie przejmował, nie będzie robił postępów. Chyba nie tego mu życzysz?

Życzę mu żeby się nie zniechęcał tylko dalej robił zdjęcia i uczył się. I słuchał dobrych rad.

[Krystyna1975]

Życzę mu żeby się nie zniechęcał tylko dalej robił zdjęcia i uczył się. I słuchał dobrych rad.

Rady to jedno, ale dobrym sposobem na naukę jest też oglądanie dobrych zdjęć. Na początku w porównaniu ze swoimi to może być nieco dołujące, ale na dłuższą metę da efekty. Tło to jedno, ale wyczucie światła, kompozycja - to tez są ważne sprawy i nie należy o nich zapominać. W żadnym wypadku nie należy się zniechęcać tylko próbować, próbować, próbować... Do skutku, aż zacznie wychodzić.

[apz]

Ja portrety robię lustrzanką z podpiętym 70-200 f/4L USM na 135 mm f/4, czasem na 200 mm f/4. Na zwierzaki głównie poluję - te większe (psy) i te całkiem małe jak ważki, koniki polne. Ludzi rzadko. Jeśli nie liczyć street foto, praktycznie w ogóle.

Zacząłeś od najtrudniejszego. Wiesz, że fotografowanie dzieci to sport ekstremalny? I jeszcze żeby tego było mało dzieci 1-3 to najruchliwsza grupa wiekowa. Już niemowlaki fotografuje się łatwiej, bo można je przenieść bez ich sprzeciwu. Z dwulatką już się tak nie da. Włącza syrenę na znak sprzeciwu i jak nie chcesz, żeby Ci uszy odpadły, to pasujesz - dla własnego dobra

---------- Post dodany o 22:02 ---------- Poprzedni post był o 22:00 ----------



To też jest wyjście. O minę dziecka się nie martw. W przypadku małych dzieci mała szansa (czyt. prawie żadna), że uzyskasz lepszą, gdy będą wiedziały, że są fotografowane.

Są takie dwa szkielka Lumix 25/1,4 i mZD 45/1,8 oraz Sigmy 30/2,8, i 60/2,8. Wszystkie z AF i jest na czym poćwiczyć, Sigmy są niekoniecznie drogie.

[Krystyna1975]

Są takie dwa szkielka Lumix 25/1,4 i mZD 45/1,8 oraz Sigmy 30/2,8, i 60/2,8. Wszystkie z AF i jest na czym poćwiczyć, Sigmy są niekoniecznie drogie.

Rozumiem, że to propozycje dla Kolegi, bo ja sprzęt do portretów mam i na razie nie planuję zmian. A nawet jeśli, to na portretówkę Canona. Na dzieci, to coś dłuższego raczej - 45 mm f/1.8 albo Sigma 60 f/2.8. Osobiście skłaniałabym się ku 45 mm f/1.8.