Etyczne czy nie?

[Saboor]

http://nbwphoto.com/blog/wp-content/...3/Cherisma.jpg

http://fotoblogia.pl/2011/04/03/etyc...m/nathan-weber

W tym przypadku, patrząc na fotę, po prostu widzę bandę popaprańców! No jeszcze brakuje, żeby im ślina z pyska poleciała!
Nie ma opcji: inne spojrzenie na świat to zwyczajni dewianci/psychopaci, są granice których przekraczać nie należy!
Że im płacą? To ma być wytłumaczenie!? Dla bandy podjaranych smarków ...
ehh, szkoda się rozpisywać ... .

W konfliktach zbrojnych jest cała masa sytuacji, których zawodowy, doskonale wyszkolony żołnierz nie jest w stanie znieść, więc po grzyba
katować tym słabe nie obeznane z walką społeczeństwo??
Media ukryły to, media ukryły tamto ... a ukryły bo nie wszystko jest dla "opinii społecznej która ma prawo wiedzieć" no niestety ma prawo wiedzieć, ale na szczęście nie musi. Naprawdę nie musi i tak jest lepiej.

[Eddie]

Czytam i nadziwić się nie mogę ileż to serca w społeczeństwe, cnoty, sumienia wrażliwe, a skromności aż nadto.

Popaprańcy, hieny... ktoś ładnie tu napisał, ferowanie wyrokami, krytykowanie, rzucanie oskarżeń z łatwością przychodzi, gdy siedzimy przed monitorem z ciepłą kawką, bezpieczni i odprężeni.
Widzimy obraz i możemy zareagować świętym oburzeniem, bo to się nie godzi, jak oni mogą?!
Mogą, muszą, chcą, powinni lub nie...
Ja akurat nic nie wiem o tych ludziach, nie znam ich charakterów, sytuacji rodzinnej ani społecznej, ciężko mi ich ocenić poza stwierdzeniem faktu, że tak wygląda ich praca. Czy dobrzy są, czy źli? Tutaj bez oceny. Toż mówi się często, że taksówkarz też kawał sukinsyna.

[Quentin35]

Są tylko takie subtelne różnice.
Można zrobić zdjęcie wypadku samochodowego, gdzie widać rozbite samochody, porozrzucane ich fragmenty i nie trzeba robić zdjęć zmasakrowanych ciał, uciętej głowy by móc wyrazić wielkość tragedii.
Można zrobić zdjęcia polityków, aktorów i innych celebrytów kiedy są na spotkaniach, przyjęciach, pokazach itp. ale można też wejść na drzewo i zaglądać przez okno co robią w swoim domu.
Można pokazać ogrom tragedii po trzęsieniu ziemi, tsunami czy innej katastrofie nie pokazując źrenicy oka ofiary.
Wszystko jest kwestią podejścia do tematu. Nie sądzicie, że jest to pójście na łatwiznę?
Co to za sztuka pokazać tragedię pokazując kogoś z kulką w głowie?
Przykłady jakie podałem wcześniej jak najbardziej dotyczyły także fotoreporterów.
Czy gdyby taka tragedia dotyczyła ich bliskich to czy też z obowiązku dziennikarskiego pstrykali by zdjęcia?
I zawsze powala mnie argument, że ludzie tego chcą. Jacy ludzie? Ludzie czytający brukowce?
Jeśli nie to jestem rozczarowany, bo przeglądając galerie forumowiczów bardzo słabo z takimi tematami, a kto by tam chciał oglądać kwiatki, krajobrazy czy portrety pięknych dziewczyn.
Nuuuudyyyy.... Zabawne jest też w tym kontekście krytykowanie fotografów ślubnych za to co robią, jak robią i za ile
Taka moja propozycja dla twardzieli. Przejdźcie się kiedyś do hospicjum dla dzieci, porozmawiajcie z nimi i ich rodzicami a później weźcie aparaty w dłoń i pokażcie tą tragedię. Amen

[Darekw1967]

Witam !

Fotograf dokumentalista to misja i powolanie i jezeli
kieruje sie uczciwoscia i prawda w swoim zawodzie to
rozumiem jego sytuacje i to, ze musi sie zmierzyc
z tragediami ludzkimi i wlasnym sumieniem.

Pozdrawiam

[Saboor]

Witam !

Fotograf dokumentalista to misja i powolanie i jezeli
kieruje sie uczciwoscia i prawda w swoim zawodzie to
rozumiem jego sytuacje i to, ze musi sie zmierzyc
z tragediami ludzkimi i wlasnym sumieniem.

Pozdrawiam

To duuże uogólnienie, Czytałeś?

Według opisu sytuacji, który znajduje się na stronie Petapixel.com, fotografowie kontynuowali swoją pracę także po przybyciu rodziny zastrzelonej przez policję dziewczynki.
Trudno jest jednoznacznie ocenić, kto ma rację w sporze o granice moralności. Niewątpliwie fotograf zyskuje na cudzym nieszczęściu, ale z drugiej strony czy świat dowiedziałby się o wielkiej niesprawiedliwości, jaką była kara śmierci za kradzież dwóch plastikowych krzeseł i trzech obrazków?

To jest konkretna sytuacja i konkretni ludzie, Popatrz na zdjęcie i Powiedz, który to "dokumentalista z powołania" i jaką misję to stado miało do spełnienia?
Pozdrawiam

[epicure]

Można pokazać ogrom tragedii po trzęsieniu ziemi, tsunami czy innej katastrofie nie pokazując źrenicy oka ofiary.

Wszystko jest kwestią podejścia do tematu. Nie sądzicie, że jest to pójście na łatwiznę?
Co to za sztuka pokazać tragedię pokazując kogoś z kulką w głowie?

Są rzeczy, których nie należy upiększać i ukrywać. Tylko dlatego, że są one przedstawiane w szokujący sposób, wzbudzają w ludziach ostatnie odruchy empatii i postawę altruistyczną. Tak jak pisał Rafał Czarny, już widzę, jak się wszyscy zainteresują nieszczęściem ofiar trzęsienia ziemi, wpieprzając obiadek i oglądając w gazecie fajne fotki z Haiti, pokazujące jakieś oderwane od rzeczywistości sytuacje, byleby tylko nikogo nie zgorszyć. Niestety, ale człowiek ma skłonność do ignorowania faktów dla niego niewygodnych, zaprzeczania im, odwracania się na widok rzeczy, które zmącić mogłyby jego dobre samopoczucie, zachwiać iluzorycznym poczuciem bezpieczeństwa czy wpłynąć na zmianę wygodnych dla niego przekonań. Pewne rzeczy trzeba mu więc rzucić prosto w twarz.

Czy gdyby taka tragedia dotyczyła ich bliskich to czy też z obowiązku dziennikarskiego pstrykali by zdjęcia?

Gdyby moim bliskim stała się krzywda i uznałbym, że sfotografowanie ich i pokazanie tych zdjęć światu mogłoby przynieść jakiś pozytywny skutek, na pewno bym to rozważył.

Naprawdę obejrzyj "War Photographera". Tam ludzie spokrewnieni z ofiarami, które zginęły w wyniku wojen, wręcz zaciągali fotoreportera do miejsc, w których mógł zobaczyć, jak wojna wygląda naprawdę. To dlatego, że chcieli to pokazać światu. Sami nie mogli nic zrobić, ale świat mógł. Nawet jeśli w tym konkretnym przypadku było już za późno, to na naukę za późno nie jest nigdy...

Przejdźcie się kiedyś do hospicjum dla dzieci, porozmawiajcie z nimi i ich rodzicami a później weźcie aparaty w dłoń i pokażcie tą tragedię.

Takie zdjęcia raz po raz się pojawiają. I przynoszą więcej korzyści, niż niepokazywanie takich miejsc w ogóle.

[Rafał Czarny]

Taka moja propozycja dla twardzieli. Przejdźcie się kiedyś do hospicjum dla dzieci, porozmawiajcie z nimi i ich rodzicami a później weźcie aparaty w dłoń i pokażcie tą tragedię. Amen

Czapki z głów przed reporterami, którzy robią takie materiały. Po takim wstrząsie niewykluczone, że hospicjum dostanie pieniądze od kogoś, kto nie marudzi tylko chce (i ma możliwości) pomóc. Przed laty robiłem materiał do gazety (tekst, nie zdjęcia) na oddziale dla dzieci chorujących na nowotwory. Wymiękłem. Nigdy więcej takiego tematu nie podjąłem się. Tym bardziej podziwiam ludzi, którzy potrafią to robić.

Postawa typu: "Oj, oj, te niedobre hieny żerują na ludzkim nieszczęściu, nabijają sobie kabzę, a ja (popijając piwko w czasie przerwy debilnego meczu piłkarskiego) oburzam się z całych sił. Moja wrażliwość została zgwałcona", jest szczytem hipokryzji.

Wszystko jest kwestią podejścia do tematu. Nie sądzicie, że jest to pójście na łatwiznę?

Co Ty chłopie wygadujesz? Jakie pójście na łatwiznę? Wg. Ciebie fotografowanie wojny, narażanie życia to pójście na łatwiznę?

Powiedz, który to "dokumentalista z powołania" i jaką misję to stado miało do spełnienia?
Pozdrawiam

Jaką misję? Pokazanie światu tragedii, żeby świat miał szansę dowiedzieć się i zareagować. Czy to robi i jak to robi to już zupełnie inny temat. Mniej robi właśnie przez takich jak w tym wątku oburzających się pseudo-wrażliwców.

[Ania_]

Powiedz, który to "dokumentalista z powołania" i jaką misję to stado miało do spełnienia?

Daj spokój Saboor - zapomniałeś, że własne zdanie=hipokryzja? Z powołania to masz np. "lekarzy bez granic" i pewien % reporterów, którzy faktycznie wierzą w to, co robią. Ale cóż, teraz się zacznie proces beatyfikacji wszystkich takich fotografów. Pochylmy się nad tym w milczeniu i zadumie... pffff

A owszem bardzo mi dobrze, że siedzę w ciepełku, mam co jeść, mam fantastyczną rodzinę i rozwijam się zawodowo. Jakoś nie będę się umartwiać na siłę przeglądając tego typu fotografie i czyjeś nieszczęście nie sprawi, że ja się stanę szczęśliwa. Może ktoś lubi - jego sprawa i jego preferencje. Ale ja zwyczajnie mając wybór wybiorę co innego. I tak można wyśmiać takie osoby, bo przecież "prawdziwe życie" itp. itd. Tjaaaa "dotykane" przez kawałek papieru...

[Saboor]

Daj spokój Saboor - zapomniałeś, że własne zdanie=hipokryzja? Z powołania to masz np. "lekarzy bez granic" i pewien % reporterów, którzy faktycznie wierzą w to, co robią. Ale cóż, teraz się zacznie proces beatyfikacji wszystkich takich fotografów. Pochylmy się nad tym w milczeniu i zadumie... pffff

A owszem bardzo mi dobrze, że siedzę w ciepełku, mam co jeść, mam fantastyczną rodzinę i rozwijam się zawodowo. Jakoś nie będę się umartwiać na siłę przeglądając tego typu fotografie i czyjeś nieszczęście nie sprawi, że ja się stanę szczęśliwa. Może ktoś lubi - jego sprawa i jego preferencje. Ale ja zwyczajnie mając wybór wybiorę co innego. I tak można wyśmiać takie osoby, bo przecież "prawdziwe życie" itp. itd. Tjaaaa "dotykane" przez kawałek papieru...

Taak, Masz rację Mysik: "a ziemia dalej kręci się ..."
Pas.
Pozdrawiam
Ja

[jps]

A owszem bardzo mi dobrze, że siedzę w ciepełku, mam co jeść, mam fantastyczną rodzinę i rozwijam się zawodowo. Jakoś nie będę się umartwiać na siłę przeglądając tego typu fotografie i czyjeś nieszczęście nie sprawi, że ja się stanę szczęśliwa. Może ktoś lubi - jego sprawa i jego preferencje. Ale ja zwyczajnie mając wybór wybiorę co innego. I tak można wyśmiać takie osoby, bo przecież "prawdziwe życie" itp. itd. Tjaaaa "dotykane" przez kawałek papieru...

Tylko jak zmierzysz się z sytuacja jak Twoje szczęśliwe życie zmieni się w osobisty dramat? Nikt nie jest nieśmiertelny. Gdzie będziesz szukała sprawiedliwości jak kogoś z Twojej rodziny zabije pijany kierowca na przejściu dla pieszych, zasztyletuje na klatce jakiś naćpany psychopata, sąsiad odkręci gaz i zniknie całe piętro czy ktoś zachoruje nieuleczalnie? Mam nadzieję, że wtedy będziesz siedziała cicho w ciepełku Tylko dlaczego opisywałaś na 5 forach internetowych jaka to byłaś pokrzywdzona, bo ktoś Ci kota nie sprzedał. Czy to było takie istotne, żeby ostrzec przed tym świat.