Ja zachowalam to miejsce w pamieci tetniace zyciem, w pelni lata i z motlochem ludzi.
Pana surowe obrazki zrobily na mnie wrazenie, ukazujec te nieznana, mroczna strone Gdanska....bez ozdobek i blekitnego nieba.
| OlyJedi
Ja zachowalam to miejsce w pamieci tetniace zyciem, w pelni lata i z motlochem ludzi.
Pana surowe obrazki zrobily na mnie wrazenie, ukazujec te nieznana, mroczna strone Gdanska....bez ozdobek i blekitnego nieba.
Jesli przesladuje cie pokusa, uciekaj powoli aby mogla cie dogonic
o, Gdańsk! Nie wiedziałem że Mołtawa zamarzła, zdjęcia szaro bure jak Gdańsk ostatnimi dniami
| OlyJedi
Mam cie!!!!Zamieszczone przez Qben
o, Gdańsk! Nie wiedziałem że Mołtawa zamarzła, zdjęcia szaro bure jak Gdańsk ostatnimi dniami
Specajlnie dla ciebie bedzie koktail Molotow...przy najblizszej okazji
Jesli przesladuje cie pokusa, uciekaj powoli aby mogla cie dogonic
Dziękuję wszystkim za komenty. Masakrer, tak jest - dużo mroku na fotkach, robione były tuż po świcie. Ludzie do pracy, a tu jakiś nawiedzony plącze sie pod nogami. Miałem bardzo mało czasu, bowiem światło (nawet to przez chmury) zimowego ranka trwa krótko - około godziny. Nerwówa.
Ciekaw jestem, ile inni forumowicze potrzebowali by czasu na podobną sesję.
Gd 7. Kościół św. Katarzyny zza winkla. Jest to jeden z najstarszych kościółów Gdańska. To jest ten kościół z carillionem. Niedawno spalił się na nim dach. Standardowa przyczyna, weszli spawacze i powiedzieli - panie szefie, nam nie potrzebne są żadne zabezpieczenia, my są fachowcy. Nie moge dojść do dzisiaj do tego, na jakiej podstawie zarządca koscioła w to uwierzył. Odbudowa kosztowała, jak zwykle przy zabytku takiej klasy, krocie.
Gd 8. Standardowy widok na Żuraw w niestandardowej porze - zimą, prawie o świcie.
Gd 9. Ludzie śpieszący ulicą Długą do pracy, u wylotu ulicy - Brama Złota, za nią wieża Katowni. Niektórzy dziwnie patrzyli na mnie - maniaka z aparatem.
Gd 10. Odrestaurowane pieczołowicie spichrze w południowej części Wyspy Spichrzów. Ujęcie banalne, ale spichrze pięknie sie prezentują.
Podoba mi sie pewna przewrotnośc w tych zamglonych kadrach. Na co dzień kolorowe pełne blasku i koloru miasto jakby też potrzebowało odpocząć dłuższą chwilę.
pozdrawiam Wiejo
gd 8 i gd10, tak jak Wiejo napisal... odpoczywajaoddychaja spokojnie i miarowo
Ostatnio edytowane przez Tomashhh ; 24.02.10 o 21:07
Olympus E420 + 14-42 + 40-150 + 70-300 + duuuuzo checi
Gd 5 i Gd 6 - przywodzi mi na myśl film dokumentalny, który obejrzałem w tv, traktujący o oblężeniu Leningradu, nakręcony wewnątrz miasta przez różnych dokumentalistów radzieckich. Zwłaszcza na gd 6, z ruinami w tle. Odkrywam na tych ujęciach małe sylwetki ludzkie na lodzie zamarzniętej rzeki, wśród dominujących budowli i statków, które zamarły w zimowym śnie; nawet rzeka zamarła, skuta lodem po którym ośmielają się stąpać ludzie. Mimo swej aktywności wydają się bezradni; a reszta jest statyczna, nawet rzeka.
Gd 8 - tutaj z kolei jest coś z Herzoga, ani żywej duszy wśród milczących kamienic i monumentalnego żurawia, ziejącego zimną czernią, wyłaniającego się z zimy jak z mgły. Jak gdyby za chwilę po lodzie miał przejść swą ostatnią drogę korowód dotkniętych zarazą, niczym w filmowej Virnie. Bardzo zimny kadr, surowy i autentyczny a zarazem odrealniony przez brak choćby jednej ludzkiej sylwetki.
Wiejo, Tomashhh, emc2 dziekuję za komentarze.
Mgiełka trochę pomagała fotografowi. Zamierzałem, chociaż wynik jest skromny, aby Żuraw i spichrze nie BYŁY tam, lecz wyłaniały się.
Emc2 - szczególnie dziekuję za wnikliwy odbiór i za konotacje z Herzogiem (łączy mnie z nim tylko jedno - jesteśmy samoukami), który jest niedościgniony w dążeniu do odkrywania sensu, bezsensu, istoty bytu, szaleństwa i metafizycznego spokoju, małości i wzniosłości.
Filmy z Leningradu kojarzę, kamera jest zimnym narzędziem dokumentującym rzeczywistość, lecz ukazany czarno-biały chłód śmierci miasta i bezmiar cierpienia rozżarza zmysły i emocje.
Pzdr, TJ
| OlyJedi
Podoba mi się, pierwsze w szczególności. Nieziemsko, wręcz kosmicznie to wyszło, taki mikrokosmos. Co do za kwiat?
Odpowiedz z cytatem
