Biebrza całodobowo

[Peter1976]

Można odzyskać !!
A w temacie fotki super tylko tło mi delikatnie psuje odbiór.Wrzuć coś z mazami w tle
wiem, wiem czepiam się

Pozdrawiam !!

[dobas]

Wczoraj się wybrałem na foto łowy, nagle patrzę sarenka w odległości 25m pięknie pozuje. Powolutku przymierzyłem, ostrość idealna, strzał i komunikat na ekranie brak karty CF .

Dwie karty dwie karty.
Podstawa.

Nawet jak wyjmujesz zgrywasz to jedną masz w porcie i nie grożą Ci takie problemy. Oczywiście nie każde body to oferuje ale jesli ogferuje tak jak E3 - to zawsze mam w porcie XD. nawet jak zapełnisz CF to jednym kliknięciem przeskakujesz na drugą kartę ..

[kowal73]

Sarenka nie zaczekała, bo karta została w domu do lasu przeważnie biorę bardzo ograniczoną ilość sprzętu foto (aparat i tele) bo dochodzi statyw, siatka, namiot, karimata ale muszę przyznać że karta naprawdę się przydaje

[moose]

Eeee, to Waść nie ufasz szczęściu. A jak się trafi splot sytuacyjny na powiedzmy 9GB? A karta 4lub 8? W teren biorę 3 karty ( i tak więcej nie mam). Szybkie 4 i 2 GB i ,,ewentualniesięprzydającą" wolniejszą 4kę. Zdarzyło mi się już parę razy szybko kasować gorsze fot bo miejsca brakowało.

[moose]

Jak pisałem wcześniej, odpoczywałem od rybitw czuwając przez tydzień przy perkozku. Gniazdo w porównaniu do białoskrzydłych to masywny obelisk średnicy około 25-30cm. Chociaż mijałem je kilka razy nie myślałem, że jest czynne. Ot, zarośnięta, pływająca micha. W końcu mnie zastanowiło czemu te rośliny na ,,starym" gnieździe takie mokre ( deszczu dawno nie było). Delikatnie odchyliłem pokrycie, a tu 7 białych jajek!! Aha, mamy ptaszka. Ustawiłem budę i pognałem do domu studiować lekturę perkozkową. Zadzwoniłem do kilku znajomych, o których wiedziałem, że perkozki fotografowali ( czy trzeba odprowadzać do czatowni, czy bardzo płochliwy,jak wraca na gniazdo itp.) . Okazało się , że z perkozów ten gatunek jest najmniej bojaźliwy. No to cacy.
Po dwóch dniach zebrałem sprzęt na rower i hajda na Soplicę .
Wchodząc na łąkę jak zwykle wywołałem gwałtowny sprzeciw kolonii rybitw. Wrzaski i naloty nad głową towarzyszyły mi jeszcze po wejściu do budy. Po minucie - dwóch sytuacja się uspokoiła, rybitwy zasiadły na jajkach, część z nich dalej zajęła się karmieniem młodych.
Zamocowałem 90-250 na statywie, dopiąłem korpus i ,,rozsiadłem" się na stołku. Wysoka woda nie pozwalała użyć woderów i wygodnego krzesełka toteż wdziałem spodniobuty za diabła nie pasujące ( rozmiar ok ale krok tuż nad kolanami) a żonie podprowadziłem wysoki drewniany stołek tzw barowy ( notabene po miesiącu w wodzie się rozkleił). Hehehehe wziąłem jeden stołek a przyniosłem trzy....
Pozycja zajęta, czas na rzut okiem w wizjer. Po roku odkryłem w E-30 ...poziomicę!!! ( podobnie jak polskie menu.....) co nie świadczy zbyt dobrze o mojej bystrości ale o korpusie jak najlepiej. Ilość fotografii, na których woda wylewała mi się z kadru spadła prawie do zera.
Na widoku przed budą gniazdo puste, okryte roślinnością. Czyli ok, ptak zakrył jajka zanim zszedł z gniazda ( przy gęsiach gęgawych to wyznacznik czy ptak wróci, jajka nie zakryte - gęś porzuciła lęg). Po kilku minutach widzę rozchodzącą się falę. Nagle PYK i głowa perkozka tuż przy gnieździe. Zastygłem w pozycji strażnika piramidy w Gizie... Jednym, gwałtownym ruchem perkozek wskoczył na brzeg gniazda. Zerkając co chwila na budę poprawił rośliny okrywające jajka, podreptał ubijając je i ... nura do wody. Uff, czekam dalej. Palec na spuście, oczy szeroko otwarte, oddech głeboki.... znowu głowa ptaka.
Sytuacja powtórzyła się dwa razy ( i ani jednej klatki). W końcu perkozek zdecydowanie wskoczył na gniazdo, szybkimi ( tak na 1/1250s) ruchami rozrzucił okrycie jajek i zasiadł chwilę się moszcząc.
Powoli wyjąłem fajeczkę, nabiłem tytoniem i zapykałem. Teraz trzeba dać mu spokój tak właśnie na fajkę czasu coby się rozsiadł jak trzeba. Pierwszy trzask lustra i migawki spowodował lekki ruch głowy. Odczekałem znowu kilkanaście sekund i znowu ujęcie. W końcu przestał kompletnie interesować się budą. Po kilku godz. miałem pełne karty.

[dobas]

czyta toto sie z przyjemnoscią

[Piotr Grześ]

moose, świetny opis i zacne zdjęcia. Ja walczę z żołną i za diabła nie chce mi wyjść na czystą pozycję. Zerknij do wątku "Foto łowy". Pozdrawiam.

[hijacintus]

Niezły ten "bekstejdż" do perkozka. Fajne (jak zwykle) zdjęcia.
W sobotnim dodatku do "Wyborczej" przeczytałem wywiad z biebrzańską przewodniczką Katarzyną Ramotowską - nie macie Wy nad tą Biebrzą lekkiego życia

[maj0nez]

Witam
Powinieneś jakieś opowiadania pisać super się czyta.
Ostatnie ujęcie najlepsze.
Pozdrawiam

[moose]

Ufff, miało być ,,Perkozek drugie starcie" ale dostałem takiego ,,njusa" , że perkozkowe opisy musiałem odłożyć.
Poniedziałkowym popołudniem zadryndał do mnie znajomy z wieścią, że w wiosce, u sołtysa na podwórku, w dziupli dudek karmi trzy młode. W sierpniu? Musi drugi lęg.
Długo nie kombinowałem ( tak z 10l benzyny), spakowałem siatkę, budę typu ,,legawiec" statyw, dechę leżakową, karimatę dmuchaną ( dziurawą co prawda ale sugestia wygody pozostała) korpus + tele i w drogę. Po drodze zostawiłem u kumpla wał od vitary coby krzyżaki nowe wstawił, żeby mieć świadomość, że jak z dudkami nie wyjdzie to chociaż jakiś plus wyjazdu będzie...
Na miejscu okazało się, że dudek wybrał idealną fotograficznie lokalizację. Stara sosna rosnąca na podwórku ma dwa pęknięcia tuż nad ziemią, a w środku całkiem wygodne, dudkowe M2. Wg opisu szczelina od strony południowej jest nieużywana, natomiast najwięcej zachodu jest od .. zachodu. Trochę kłopotu jest tam ze światłem, pomiędzy 15tą a 18tą pada na wyjście cień od drzewa, rano też w cieniu. Pozostaje lekka kontra od 13tej do 15tej i boczne słońce przed jego zachodem. Na szczęście dzień był lekko pochmurny i światełko dawał rozproszone.
Rozstawiłem leżący namiot jakieś 4m od dziupelki, zapakowałem się do niego z całym szpejem, paczką papierosów ( cholera znowu tytoń do fajki się skończył...) i butelką..kwasu chlebowego.
Trafiłem akurat na przerwę w karmieniu - około 50 minutową. Pod koniec przerwy podleciał do dziupli samiec sprawdzając czy wszystko u młodych ok i czy przypadkiem to podłużne dziadostwo z czarnym okiem, które wyrosło koło drzewa, nie ma wpływu na bezpieczeństwo latorośli. Gdy usłyszał trzask lustra ( kiedy w końcu Olek wypuści E- bez tego hałaśliwego ustrojstwa?) odskoczył kilkanaście centymetrów z bojowo postawionym czubem. Po chwili ciszy wrócił i zajrzał do środka. Ganialiśmy się tak kilka razy: lustro pierdut - dudek w bok i czub. W końcu przywykł. Kiedy odleciał przyleciała z pokarmem samica. Nooo, ta to mnie sklęła po wielokroć. Podlatywała 3 razy skrzecząc mi nad głową. W końcu podleciała i nakarmiła głodną gębę wystającą ze szpary. Następne karmienia odbywały się już w ,,milczeniu" , a ja dwa razy tylko fotografowałem tą sytuację. Nie ma co przesadzać z płoszeniem ptaków tym wielce hałaśliwym elementem korpusu jakim jest lustro
Miło spędziłem z nimi 6 godzin robiąc w sumie 114 ujęć. Jak na pierwsze podejście wystarczy. Grunt, że buda została zaakceptowana wraz z ,,czarnym okiem" szkła. Tylko te lustro.....