Volleyball

[Rafał Czarny]

Zdjęcia bardzo dobre. A szumów to ja nie widzę, a jeśli nawet są, to bardzo małe. Tzw. szumofobi to ludzie, którzy przygodę z fotografią zaczęli od cyfry. Ludzie focący wcześniej analogowo nie marudzą, bo pamiętają i są przyzwyczajeni do "szumów" (ziarna). Ja to wręcz lubię foty z niewielkim, ładnym szumem. A w fotach czarno-białych to nałogowo dodaję ziarno w PS. W procesie koreksowo-powiększalnikowym też stosowało się sztuczki celowo zwiększające ziarno.

A foty podobają mi się. Myślę, że po ich oglądnięciu wielu ludzi focących Olkami przestanie się bać wysokich ISO (ja się nie boję).

[Tadeusz Jankowski]

Ja również nie widzę na fotkach szumu, odrobinka ziarnistości jawi się dla mnie na skórze zawodników i tylko w dużym powiększeniu.

Należy wziąść pod uwagę to, że są to zdjęcia sportowe, w których ma być przedstawiona akcja, a nie struktura skóry zawodników. I również to, że szum jest najbardziej widoczny na ekranie monitora tylko w bardzo dużych powiększeniach, rzadko stosowanych w wydrukach lub na odbitkach (od 100 % ekranowo) oraz to, że szum na wydruku jest zwykle znacznie mniejszy niż na monitorze oraz to, ze szum może być niemile widziany tylko na specyficznych zdjęciach, np. reklamujących krem na zmarszczki i to bardzo powiększonych.
Ile osób wykonuje odbitki o rozmiarach odpowiadających powiększeniu 100 % ekranowemu?

Uważam, że dużo osób na forach fotograficznych jest uprzedzonych do pewnych aparatów tylko z tego powodu np., ze na dpreview.com Phil Askey orzekł "za dużo szumu".

W ogóle istnieje specyficzna podkultura szumu, są jego tropiciele i alarmiści, których zadaniem jest ostrzegać oraz konesrzy, którzy mogliby w nieskończoność dyskutować ten problem, przy czym dyskusja ta zwykle sprowadza się do kręcenia nosem i nadymania policzków.

Osoby te nie biorą pod uwagę tego, że w innych miejscach ten sam PA wyraźnie zwraca uwagę, że problem szumu ma charakter przede wszystkim subiektywny i w zasadzie jest do przyjęcia dopóty szum w znaczącym stopniu ni zmniejsza rozdzielczości zdjęcia. On sam traktuje szum jako czynnik obniżający ocenę aparatu w teście i mówi o tym wyraźnie. Przy czym w każdym teście porównuje on dany aparat z najlepszym w tej samej klasie pod względem szumu, tak żeby było wiadomo, że stawia on bardzo wysokie wymagania.

Wydaje mi się, że do celów amatorskich (zaawansowanych) oraz 80 % celów zawodowych jego każdą ocenę można śmiało dzielić rzez dwa.

Oly E-1 i E-500 ma troszkę więcej szumu przy dużych czułościach niż inne lustrzanki, ale nie jest to różnica dyskwalifikująca lub uniemożliwiająca wykonanie bardzo dobrego zdjęcia. Dobremu fotografowi taki szum nie powinien przeszkadzać. Jeżeli ktoś narzeka na szum w E-1 lub E-500, to oznacza, że ma zamiar robić zdjęcia dla agencji reklamowej w powiększeniach 1 x 1,5 m i że mocno się pomylił w wyborze aparatu, co z kolei oznacza, że żaden z niego fachowiec.
Rozpisałem się zbytnio.

Pzdr, TJ

[WUJEK MARO]

Dziękuję za opinie Panowie. To moje pierwsze zdjęcia robione w hali i muszę jeszcze trochę popracować nad techniką fotografowania w takich warunkach. Odnosząc się do uwag krytycznych, muszę podkreślić, że nie posiadam telezoomu a jedynie teleobiektyw stałoogniskowy, nie mogę też przekroczyć bandy okalającej boisko - stąd takie a nie inne zbliżenie zawodników fotografowanych z miejsc na wprost siatki. Dodatkowo trudno jest jednocześnie przedstawić mimikę twarzy zawodników i dystans, jaki dzieli ich stopy od podłogi Ale obiecuję, że będe pracował nad lepszymi ujęciami. I jeszcze pozwolę sobie skomentować post pana Szklarza... kiepskie zdjecia czy zbyt duży szum? Chyba nie zrozumiałem za bardzo intencji komentarza. Wolałbym jakąś krytykę konstruktywną. Pozdrawiam.