Afryka samochodem

[zis777]

Kolejny odcinek rajdu to około 400km po pustyni wzdłuż torów, cały odcinek z dojazdem do kolejnego biwaku to ponad 500km, czyli jak zwykle pobudka rano i do nocy jazda
202

203

204

Tutaj kolejny pociąg z influenserami na wagonie - mieli kamerki, maski i kombinezony.
205

206

207

208

Auta zaczynały się przegrzewać - temperatura była w granicach 35st. Dodatkowo były odcinki z bardziej kopnym piaskiem gdzie nam spalanie wzrastało do 30l/100km a średnie z dnia wyszło 21,5l/100km. Mieliśmy spory czas zgryz czy wystarczy dowolnej stacji bo do docelowego punktu na pewno by nie wystarczyło.
209

210

211

212

213

Największa atrakcja na monotonnej pustynnej trasie i krajobrazie. Monolit Ben Amera, 633m wysokości, trzeci najwyższy monolit świata (po dwóch australijskich). Widzieliśmy go już odległości ponad 60km a sam dojazd do niego z biwaku to 350km po pustyni.
214

215

216

217

218

219

220

221

[zis777]

Na szczęście zatankowaliśmy w Choum i tu dygresja jeśli chodzi o paliwo w Mauretanii. Benzyna jest trudnodostępna. Wzdłuż głównych dróg asfaltowych i dwóch trzech dużych miastach da się zatankować raczej bez problemu a reszta to loteria. Tam gdzie my znaleźliśmy ON nie było na stacji benzyny. Kilka ekip, które tam dojechały znalazły benzynę z beczek, która się szybko skończyła. 100km dalej było duże miasto gdzie benzyna była tylko z czarnego rynku i tylko w beczkach i też się szybko skończyła. Skutek był taki, że sporo benzynowych samochodów utknęło w terenie przed dojechanie do biwaku. Na szczęście każdy jest interesowny i lokalni skombinowali parę beczek benzyny. Co prawda po zbójeckich cenach ale to już detal
222

223

224

225

226

227

[wyszomir]

Monolit faktycznie musiał robić wrażenie. Ale chyba największe wrażenie tego dnia robiły obawy czy się nie utknie na pustyni z powodu braku paliwa...

A co do zdjęć - niesamowite niebo na 217. Takie było, czy kolory podbite filtrem polaryzacyjnym?
Wiele z Twoich zdjęć (np. cała seria 217-224) bardzo zyskałoby w/g mnie po przycięciu do proporcji 16:9 lub nawet jeszcze bardziej panoramicznych - zazwyczaj od góry (nadmiar bezchmurnego nieba zwykle nie dodaje zdjęciu uroku) ale czasem trochę piasku na dole też można by przyciąć. Oczywiście to tylko moja prywatna opinia i nie musisz się z nią zgadzać.

[zis777]

Monolit faktycznie musiał robić wrażenie. Ale chyba największe wrażenie tego dnia robiły obawy czy się nie utknie na pustyni z powodu braku paliwa...

A co do zdjęć - niesamowite niebo na 217. Takie było, czy kolory podbite filtrem polaryzacyjnym?
Wiele z Twoich zdjęć (np. cała seria 217-224) bardzo zyskałoby w/g mnie po przycięciu do proporcji 16:9 lub nawet jeszcze bardziej panoramicznych - zazwyczaj od góry (nadmiar bezchmurnego nieba zwykle nie dodaje zdjęciu uroku) ale czasem trochę piasku na dole też można by przyciąć. Oczywiście to tylko moja prywatna opinia i nie musisz się z nią zgadzać.

Ja lubie mieć rzeczy zaplanowane i mnie faktycznie to paliwo trochę zestresowało - na szczęście zaprzyjaźniliśmy się z inna załogą z Polski i stad na zdjęciach często Suzuki Vitara wiec w międzyczasie mieliśmy już opracowany plan B.
Co do tego akurat zdjęcia nr 217 to faktycznie to jedno ma najbardziej niebieskie niebo jak patrzę na podglądzie ORFow z serii i po prostu chyba tak się złożyło (to zdjęcie było przy najszerszej ogniskowej wiec tez najwiecej nieba się złapało) plus Affinity, które staram się jakoś opanować i różnie idzie. W międzyczasie testuje inne oprogramowanie ale na razie zawsze wracam do Affinity. Filtra polaryzacyjnego na razie nie mam ... Dobra uwaga musze kupić
A co do uwag to jak najbardziej dziękuję - ja tu przyszedłem po nauke i wszelkie wskazówki czy krytyka jest jak najbardziej wskazana. Tak trochę mi się wydawało ze przy standardowym obrazku 4/3 i przy tych monotonnych/płaskich pustynnych krajobrazach trochę za dużo piasku i nieba. Postaram się poprawić.

[zis777]

Najpiękniejszy dzień w Mauretanii i jednocześnie najtrudniejszy oraz taki, który przyniósł najwiecej wrażeń niekoniecznie pozytywnych

Start 6:30 i kilkadziesiąt km asfaltem do zjazdu na trasę, która prowadziła dolina gdzie teoretycznie czasem płynie rzeka. Rzeki nie było za to płynął piasek. Takich widoków i takiej wysokości wydm nie widziałem nigdzie wcześniej, wyglądało to jak lodowiec tylko wykonany z piasku. Niestety czasem prowadziłem i nie zawsze mialem okazje zrobić zdjęcie.

Dzień najtrudniejszy bo piasek na trasie był kopny, było gorąco no i wydmy miały dosyć nieoczekiwane uskoki co można będzie zobaczyć na zdjęciach. A na tym poniższym Nissan wbił się właśnie w wydmę poniżej uskoku.
228

229

Trzeba było pochodzić po piasku, żeby określić najlepsza drogę pomiędzy wydmami. Ogólnie w tym dniu się sporo nachodziłem.
230

Wyciąganie aut z piasku w tym dniu było bardzo popularne i częste.
231

Kolejny zagrzebany samochód.
232

233

W pewnym momencie stwierdziliśmy, że objeżdżamy skałami a nie jedziemy dalej piaszczysta rzeka i przejechaliśmy centralnie przez Mauretańska wioskę. Ludzie byli mili o chętnie wskazywali drogę.
234

235

236

237

238

239

240

A to już kolejna wioska tym razem na "zboczu" piaszczystej rzeki. Jednak jazda po skalach okazała się tak samo wolna i niezbyt pewna i bezpieczna jak piasek wiec wróciliśmy do wyschniętego koryta rzeki
241

242

243

244

245

246

247

[zis777]

Jeep upada po raz pierwszy chciałoby się rzec. Upiekliśmy go chyba. Zerwany pasek osprzętu i padnięta turbina, wygotowany płyn chłodniczy. I naprawdę niedużo zostało tej rzeki piasku. O trudności dla auta jeśli chodzi o jazdę w takim piasku może świadczyć spalanie - na trasie 12l, na autostradzie w europie 14,5l, dzień wcześniej na pustyni 20 i trochę a w ten dzień 43l/100km. Na szczęście jechaliśmy na dwa samochody i chłopaki w Vitarze okazali się być absolutnie genialnymi mechanikami. Poskładali nas na pustyni nie znając auta, rzecz jasna internet ze starlinka pomógł bo poprowadzić pasek wielorowkowy
248

Musieliśmy zawrócić a raczej podjęliśmy decyzje, że wracamy bo do asfaltu było kilkadziesiąt km na powrocie i ze 300-350km do przodu. Wracając raz czy dwa się zgubiliśmy i trzeba było pochodzić po wydmach i szukać bezpiecznego przejazdu i stad takie zdjęcie
249

A to już widok z asfaltu. Turbina działała tak na 1/4 .... często się wyłączała ale jakoś do 0:00 dojechaliśmy do kempingu w Nawakszut - stolicy Mauretanii i stad właśnie będą kolejne zdjęcia
250

Dodatkowo przetestowałem dwa programy graficzne - ON1 Photo Raw i mi nie podszedł oraz DXO Photoloab 9 i dzisiejsze fotki są z tego programu. Na razie wyglada to bardzo fajnie.

[wyszomir]

Dzień faktycznie musiał być ciężki ale zapewne piękne krajobrazy wydm to wynagradzały.
Nie wiem czego to zasługa - terenu, pogody czy nowego programu do obróbki ale kolorystycznie dzisiejsze zdjęcia wyglądają bardziej atrakcyjnie od poprzednich.

[zis777]

Dzień faktycznie musiał być ciężki ale zapewne piękne krajobrazy wydm to wynagradzały.
Nie wiem czego to zasługa - terenu, pogody czy nowego programu do obróbki ale kolorystycznie dzisiejsze zdjęcia wyglądają bardziej atrakcyjnie od poprzednich.

To chyba wypadkowa kilku czynników - doskonała pogoda - nie wiało i powietrze było pozbawione pyłu, chyba wszystkie zdjęcia robiłem poza samochodem a szyba mocno tnie kolory i jakość no i faktycznie największy czynnik to Dxo, który mi wybitnie podchodzi i chyba go kupię po zakończeniu triala. Daje najbardziej równe zdjęcia tj automatyka nie szaleje tak bardzo jak w Affinity czy innych.

Nawakszut czyli stolica Mauretanii - jednym zdaniem jakby określić miasto. Niewarte zwiedzania To zdjęcia z dzielnicy warsztatowej ponieważ rano musieliśmy ogarnąć mechanika i sklep z częściami samochodowymi i stad najwiecej czasu mialem w tej części miasta ale inne części też nie wyglądały za rewelacyjnie.
251

252

253

255

255

256

257

258

259

260

W względnych naprawach zaczęliśmy gonić rajd tj skierowaliśmy się w kierunku granicy z Senegalem. Krajobraz zaczął się powoli zmieniać tj na piasku najpierw zaczęły się pojawiać krzewy.
261

262

263

264

265

Potem coraz więcej drzew.
266

Od tego rejonu okoliczna ludność zaczynała zatrzymywać auta w oczekiwaniu na podarki, cukierki. szczególnie oczywiście dzieci ale dorośli tez się zdarzali. Potem juz co wioska w dowolnej części to było zawsze zbiegowisko i proszenie o cokolwiek. Ale o tym napisze więcej przy okazji Gwinei.
267

W końcu krajobraz zaczął przypominać bardziej sawannowy.
268

269

270

[zis777]

Granice z Senegalem przekraczaliśmy w miejscowości Diama. Poboczne przejście graniczne z dojazdem bez drogi asfaltowej co sprawiało, ze ruch niewielki no i łapówki tez dużo mniejsze niż na prawdziwym przejściu granicznym w Rosso. Chyba najbardziej łapówkarska granica tj Mauretania i Senegal.
271

272

273

274

[wyszomir]

Faktycznie Nawakszut robi przygnębiające wrażenie. Brud i nędza