Nepal - Trekking

[zis777]

Budowla może mniej efektowna od świątyń pagodowych ale też bardzo ciekawa. Czy chmary gołębi przy murze świątyni mają jakiś związek z kultem religijnym (rytualne dokarmianie)? Na ostatnim zdjęciu chyba młynki modlitewne?

Co do gołębi to symbolizuja dobrobyt, szczęście i pokój a ich karmienie to część tradycji i hinduistycznej i buddyjskiej. Ogólnie o ile dobrze zrozumiałem przewodnika świątynnego to w Nepalu nie zabija się samic zwierząt i to co jest dostępne w posiłkach to wyłącznie mięso z męskiego rodzaju zwierząt.

To się nazywa dobry reportażysta z umiejętnością złapania chwili i kadru. Brawo

Dzięki, ale jeszcze długa droga przede mna.


No ale znów wracając do wątku to tym razem Bhaktapur - stara stolica Nepalu. Ja miałem jakoś tak skojarzenie z Kazimierzem Dolnym, nie wiem dlaczego, taki jakiś klimat.
Do Bhaktapur wybrałem się taksówka - 15km czyli prawie godzina jazdy i tu mała dygresja, działa tam aplikacja inDrive podobna do ubera ale płatność dokonujemy gotówką. Dla mnie to o tyle doskonale rozwiazanie ze nie musze się targować czego nie umiem i nie lubie.

Katmandu, Bhaktapur oraz Patan (ten ostatni będzie na końcu bo byłem w tej miejscowości na powrocie juz) maja swój "Durbar Square" gdzie znajduje się jakis pałac, świątynie i ogólny miszmasz wszelakich stylów.

Dokładnie jak poniżej

Tu przykład świątyni typu sikhara ( w odróżnieniu od stylu pagodowego i stupy)

Poniżej miejsca dookoła samego Durbar Square, które płynnie przechodzi w inne place i miejsca

Tu taka ciekawostka - ta pagoda plus pałac a właściwie okna z tylu są zrobione z bogato rzeźbionego drewna. Naprawdę był to ogrom szczegółów

Trafiłem tez do pracowni/szkoły tradycyjnych rysunków Nepalskich czyli głównie mandale i życie buddy.

Poniżej mandala ale tez niejako rozkład świątyni buddyjskiej w rzucie od góry. Częsty motyw, który malują. Trochę mi się nie chciało wierzyc ale adept, który trafia do takiej szkoły musi spędzić 7 lat zanim zacznie być mistrzem (sami mistrzowie tez są różnego poziomu). Koszt poszczególnych rysunków tez się różnic w zależności od tego czy robił go uczeń - (podobno po 2 latach nauki można już wystawiać) czy mistrz oraz jakich materiałów użyto do wykonania danego obrazu. Ja kupiłem jakiś jeden niewielki rysunek za 37usd. poniżej jeden z bogatszych rysunków robiony min złota farbą.

Natomiast to co mi głownie utknęło w głowie jeśli chodzi o Bhaktapur to ... ryż i garnki bo z tego jest znane to miasteczko.

I to na razie tyle jeśli chodzi o "zabytki", będzie jeszcze Patan ale juz po Himalajach

[Tadeusz Jankowski]

Podoba mi się bardzo ostatnia seria, że są w niej ludzie, że jest żywa, informująca, kładąca nacisk,,,
TJ

[paparapa]

Ciekawe spojrzenie na odmienny koloryt i zwyczaje.
Trzeci typ świątyń to shikhara.

[wyszomir]

Piękne te nepalskie zabytki. A i pozostałe zdjęcia oglądam z dużą przyjemnością.

[zis777]

No to kontynuując, po Katmandu i okolicach przyszedł czas na trekking.
Wszystko zaczyna się w Lukli - ogólnie jak kilkanaście lat temu zobaczyłem to lotnisko na jakimś filmie to mimo ze balem się wtedy latania to bardzo chciałem tam wylądować. Długo się nie składało, z zaaferowania i szczęścia po wylądowaniu zapomniałem zrobić zdjęcia
Te są już z powrotu. Jak ktoś nie słyszał o tym lotnisku to jest nietypowe bo z jednej strony jest przepaść a z drugiej ściana i uważane jest za najbardziej niebezpieczne lotnisko na świecie.

Do Lukli lecieliśmy z miejscowości Ramechhap a nie z Katmandu bo więcej tam samolotów lata, jest bliżej i oczywiście taniej plus częściej samoloty latają. Żeby przybliżyć specyfikę lotniska w Lukli to taka ciekawostka. Przed naszym przyjazdem do Katmandu nad Nepalem przechodził cyklon i znajomi jednej dziewczyny z naszej grupy czekali na samolot powrotny z Lukli przez 5 dni. Po naszym przylocie z Lukli pogoda się popsuła i na następny dzień wyleciał tylko jeden samolot a kolejnego żaden. Tak, że samo latanie to tez jest swojego rodzaju przygoda bo nigdy nie wiadomo, tam nie ma za dużego przywiązania do czasu wylotu. Samo lotnisko Ramechhap jest oddalone od Katmandu o 130km wiec po ich drogach to w nocy 5 godzin a w dzień 8 godzin jazdy. Niestety na powrocie byłem struty i zamiast robić fotki to głównie walczyłem o przetrwanie w busie ale sama droga miedzy tymi miejscowościami to jedna wielka fotograficzna przygoda. Absolutnie genialne widoki i doświadczenia min koza jadąca na dachu autobusu.
Samolot na lotnisku Ramechhap

Pierwszy dzień był ciężki - wyjazd z Katmandu o 1 w nocy, 5 godzin jazdy, pare godzin czekana na lotnisku aż zejdzie mgła, szybkie przepakowanie w Lukli i z buta na szlak do pierwszej miejscowości. Przez pierwsze trzy dni szliśmy po lesie i to był taki spokojny trekking w celu aklimatyzacji (wysokość była w granicach 3600).

Gdzieś na horyzoncie pojawiały się 6 tysięczniki.

Lodge czyli ichnie hosteliki trafiały się różne .. od luksusowych takich jak ten

Po bardziej klimatyczne (to później bo się nie mieści już w tym poście) i bardziej surowe. Ten jest luksowowy nie, ze mial jakieś luksusy Po prostu był ładnie położony i widok z okna był taki jak poniżej. Za luksus można by uważać już światło, a w jednym trafiło się nawet gniazdko z prądem i to już był ultra de lux. Na całej trasie był jeden prysznic z piecyka przepływowego gazowego a tak to można było kupić wiadro z ciepłą wodą lub w lesie wodę zimna a wyżej to z beczki jak się ostukalo lód.

To zdjęcie ze środka jednej z takiej Lodge - bardzo skromnie. Tam nie trzeba dużo do szczęścia, życia i przetrwania.

W drugim dniu w końcu pokazał się cel naszej wycieczki - to ten trojszczt po prawej czyli Mera Peak - 6476

Poniżej Mera Peak z kolejnego miejsca i poranka

Kamienie modlitewne na przełęczy - to z niej można było zobaczyć Mera Peak

[zis777]

Kończąc część "lasu". Ostatnia miejscówka w lesie to fantastycznie wciśnięty hostelik w krawędź doliny z wodospadem z boku. Jak to w lesie za gęsto żeby to jakoś ładnie pokazac

Przez 3 dni szlak wyglądał mniej więcej tak jak na poniższym zdjęciu i tak jak wspomniałem wcześniej wysokość oscylowała w około 3000-3600m n.p.m. Szlo się albo w gore albo w dol

[wyszomir]

Krajobrazy bajeczne, miłe oku kadry (może z wyjątkiem kabli na ostatnim) i ciekawie pokazane sceny transportu nepalskimi ścieżkami. Na niektórych powalczyłbym jeszcze z obróbką. Spróbowałem np. otworzyć ostatnie zdjęcie w darmowym Faststone Image Viewer, wybrałem opcję 'dopasuj kolory' po czym podniosłem gammę do 1.5 i nasycenie do 30. Po takiej operacji zdjęcie w/g mnie zyskuje (w wyciągniętych cieniach pojawiają się szumy ale można łatwo je usunąć np. wersją demo NeatImage). Można się zastanawiać czy nieco inne ustawienia nie dałyby jeszcze lepszych rezultatów ale już ten prosty eksperyment pokazuje że z tych zdjęć da się wycisnąć więcej. Oczywiście podobne lub lepsze rezultaty można uzyskać za pomocą innego oprogramowania (piękne rezultaty daje np. wywołanie 'AI Auto' w module 'Develop' Zoner Photo Studio X) ale daję przykład poprawienia zdjęcia przy użyciu łatwo dostępnego darmowego oprogramowania aby każdy mógł sobie samodzielnie sprawdzić możliwe do osiągnięcia rezultaty.

[zis777]

O to mi chodziło jak logowałem się na tym forum O naukę bo jakby nie patrzeć jestem na początku. Do edycji używałem OM Workspace a teraz po Affinity Studio. Zdjęcia robie w ORFach bo to nie kosztuje a może z czasem się w końcu nauczę lepiej. Poćwiczę trochę więcej przy następnej serii, tym razem będzie inna kolorystyka i inny klimat.

[DeWuTe]

Zdjęcia, krajobrazy fantastyczne.
To że miejscami za ciemne mi nie przeszkadza, oddają klimat i realia.
Oko potrafi się dostosować do zamian kontrastów a technika pokazuje wszystko z całego kadru przez co jedne miejsca są prześwietlone a inne niedoświetlone.
Ale jest czego zazdrościć, akurat czytam książkę Speed Lady, naszej himalaistki Doroty Rasińskiej i odnajduję te klimaty w zdjęciach

[zis777]

Ta część to "wyjście z lasu" i wejście na morenę polodowcową. Trzy dni wędrówki w rynnie, która kiedyś zrobil lodowiec, ale zniknął gdzieś miedzy 1990-2010. Tak przynajmniej podaje AI.

Pierwsza miejscowość na trasie to Kothe - wysokość około 3600

Dwie wersje mostków - stara wersja, która przy powodziach/roztopach często jest niszczona.

Oraz nowa, stalowa, z zabetonowanymi końcówkami i która wybitnie mi się kojarzy z Nepalem. Ogólnie na tej trasie trafiłem tylko dwa takie mostki, jeden w budowie tutaj w Kothe i drugi na powrocie kolo Lulki.
Tu przy okazji spróbowałem opcji Live ND i nie wyszło chyba tak źle.

Jeszcze jedno Live ND tym razem w górę.

Jeszcze kilka zdjęć z Khote

Następnego dnia ruszyliśmy w gore do Thaknak (około) 4300.

Całkowicie po prawej stronie masyw Mera Peak czyli tam gdzie końcowo dążyliśmy.

Widok w kierunku skąd przyszliśmy - ogromna przestrzeń. Ogólnie to taki ogrom, ze można iść jeden dzień i ma się wrażenie ze nie przeszło się za dużo.

No i Thaknak - mała wioska wciśnięta w jedno zbocze i tu już było zimno tzn jak tylko słońce się chowało za górami to jakby ktoś wyłączył ogrzewanie z otworzeniem okien Mycie to przeżycie samo w sobie. Najrozsądniej było pójść do "kibla" czyli do "dziury w ziemi" w budynku z beczka wody (rano trzeba było ostukac lód) bo przynajmniej nie wiało i szybko taka lodowatą wodą umyć potrzebne rzeczy. Akcja z bieżącą wodą ze szlaucha mogla kosztować przeziębienie i sporo ludzi właśnie na tym poległo.

Paliwo do pieca

I najprawdziwszy Yak.