Wersja do druku
O to żeby się nie przewracało dbał z pewnością układ żyroskopowy.Cytat:
Zamieszczone przez Planistigmat
Dziś pierwszy francuski odrzutowiec jaki wszedł do produkcji seryjnej, będący maszyną myśliwsko-bombową Dassault MD.450 Ouragan (huragan). Prototyp oblatano w 1949 roku, a do służby wszedł w 1951. Oprócz Francji używały go także : Indie, Izrael i Salwador.
Załącznik 114250
SNCASE SE.535 Mistral to brytyjski De Havilland DH.100 Vampire produkowany na licencji we Francji. Angielski pierwowzór oblatano jeszcze podczas II W.Ś. w 1943 roku, a do eksploatacji wszedł tuż przed jej końcem w 1945 (nie został użyty bojowo). Pierwszy licencyjny francuski egzemplarz zmontowano w roku 1951. Vampire, i późniejsza wersja rozwojowa Sea Vampire użytkowane były w ponad 30 krajach świata, niektóre państwa wycofały je dopiero w latach 70-tych.
Załącznik 114367
Dzięki dzięki dzięki wow.
Proszę bardzo! Jeszcze kilkanaście fot zostało do wrzucenia z MLiA.Cytat:
Zamieszczone przez jackowlew
Czekam:)
O kurczę! Niesamowita galeria zdjęć:grin: To ja dorzucę taką nadgryzioną perełkę wyłowioną z Bałtyku (czy muszę przedstawiać?)
Załącznik 114382
Muzeum Oręża Wojska Polskiego w Kołobrzegu.
Zdjęcia nie związane z lotnictwem, ktore robiłeś w wyżej wymienionym obiekcie chętnie zobaczyłbym w moim muzealnym wątku.Cytat:
Zamieszczone przez junak20
Pora przejść teraz do MLiA. Następny współczesny zagraniczny samolot używany we francuskim lotnictwie - amerykański myśliwsko-bombowy Republic F-84F Thunderstreak. Jest to późniejszy znacznie zmieniony pod względem konstrukcji wariant odrzutowca Republic F-84 Thunderjet. W 1950 roku nastąpił oblot prototypu, a cztery lata później maszyny te weszły do uzbrojenia USAF. Bardzo popularną wersją była odmiana rozpoznawcza RF-84F Thunderflash ze zmienionym przodem kadłuba mieszczącym aparaty fotograficzne i wlotami powietrza do silników umieszczonymi u nasady skrzydeł. Co ciekawe eksponat na fotografii został wyprodukowany przez fabrykę należąca do koncernu General Motors w Farmingdale. Jeżeli ktoś miałby ochotę zobaczyć F-84F w Polsce, to jedyny egzemplarz znajduje się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie (został sprowadzony z Belgii).
Załącznik 114422
A ja dorzucę pamiątkę z Babich Dołów (chyba tak się odmienia tą nazwę)
Załącznik 114653Załącznik 114654Załącznik 114655
Świetnie dzięki za BIESa.
Operator, musisz obfotografować jeszcze kilka muzeów, a nie straszyć nas, że zostało jeszcze parę fotek. :twisted: :mrgreen:
Jako że nie lubię się cytować, to proszę przeczytać co napisałem w poście #162 tego wątku. :wink:Cytat:
Zamieszczone przez henry1
Jedziemy dalej z MLiA. Jeszcze jeden amerykański samolot o takim samym przeznaczeniu jak poprzednio prezentowana przeze mnie maszyna - North American F-100 Super Sabre. Oblatano go w 1953 roku, a rok później przyjęto na uzbrojenie armii USA. Podczas prób prototypu YF-100A ustanowiono na nim rekord prędkości dla tej kategorii maszyn, po raz pierwszy przekraczając barierę dźwięku w locie poziomym (eksperymentalny Bell X-1 miał silnik rakietowy). Wcześniejsze odrzutowce były do tego zdolne jedynie w locie nurkowym. Zdjęcie ukazuje francuski egzemplarz wersji F-100D, prócz tego wariantu Francuzi używali także dwumiejscowej odmiany szkolno-treningowej F-100F.
Załącznik 114679
Załącznik 114680
Przeczytałem 162. :shock: Ulżyło mi. :mrgreen:
Dassault MD.454 Mystere IV to pierwszy francuski ponaddźwiękowy samolot myśliwsko-bombowy. Prototyp wzbił się w powietrze w 1952 roku, na wyposażenie wojska wszedł trzy lata później, a 1982 był rokiem wycofania go z eksploatacji we Francji (używały go również Indie i Izrael). Maszyny seryjne w dużym stopniu różniły się od prototypów i w nazwie miały przyrostek IV A (napędzane były silnikiem Hispano-Suiza Verdon 350). Zbudowano jeszcze prototypy wersji IV B z silnikami firm Rolls-Royce i SNECMA oraz wariant IV N (dwumiejscowy nocny myśliwiec), żadna z tych odmian nie została skierowana do produkcji. Fotografie przedstawiają w kolejności : pierwszy prototyp, model seryjny, a także przednią część kadłuba z wyposażeniem kabiny.
Załącznik 114802
Załącznik 114803
Załącznik 114804
Fouga CM.170 Magister był pierwszym francuskim szkolno-treningowym odrzutowcem (drugim w świecie po Fokkerze S.14). Prototyp oblatano w 1952, a do służby we francuskiej armii wszedł cztery lata później. Maszyny te charakteryzowało bardzo rzadko stosowane w samolotach usterzenie motylkowe (Rudlickiego). Morska odmiana oznaczona jako CM.175 Zéphyr była przystosowana do użytkowania na lotniskowcach. Magister okazał się bardzo udanym samolotem, co przełożyło się na sukces eksportowy (zakupiony przez ponad 20 krajów). Trzy z nich produkowały go na licencji : RFN, Finlandia oraz Izrael, a w niektórych jest jeszcze używany obecnie. Jedyna sztuka u nas jest eksponowana przez Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie (w barwach francuskich).
Przednia część kadłuba wersji CM.170R z wyposażeniem obu kabin.
Załącznik 114865
Trzy egzemplarze tego samego wariantu przed wejściem głównym do muzeum w Le Bourget.
Załącznik 114866
SNCASO SO.9000 Trident jest kolejnym unikatem w zbiorach MLiA, zbudowano tylko dwa prototypy tej wersji. Był to francuski ponaddźwiękowy myśliwiec z nietypowym mieszanym napędem, na który składały się dwa silniki odrzutowe Turbomeca Marbore umieszczone na końcach skrzydeł, uzupełnione jednostką rakietową SEPR 481 na paliwo ciekłe, zabudowaną w kadłubie. Konstrukcja powstała w 1952 roku, a oblot nastąpił rok później. Kolejna odmiana SO.9050 Trident II powstała w 1953, charakteryzowała się innymi znacznie mocniejszymi silnikami Turbomeca Gabizo oraz SEPR 631. Wytworzono 10 przedseryjnych sztuk tego modelu, jednak w roku 1957 projekt ostatecznie anulowano. Należy jeszcze zwrócić uwagę na zbieżność nazwy Trident z całkiem innym późniejszym brytyjskim odrzutowym samolotem pasażerskim HS-121 firmy Hawker Siddeley. Na zdjęciu widoczny jest pierwszy prototyp wariantu SO.9000.
Załącznik 115026
Interesująca historia i bardzo ciekawa sylwetka myśliwca.
Chylić czoła za fotki z Paryża:)
Cytat:
Zamieszczone przez nightelf
Dzięki za uznanie Panowie!Cytat:
Zamieszczone przez jackowlew
Prezentacja następnej francuskiej unikatowej konstrukcji - Nord 1500 Griffon, mającej być myśliwcem zdolnym do przekraczania bariery Mach 2. Projekt wstępny narodził się jeszcze w firmie SFECMAS pod nazwą 1500 Guépard, a kontynuowany był już w zakładach Nord Aviation pod zmienioną nazwą. Pierwszy prototyp eksperymentalnej maszyny oznaczony Nord 1500-01 Griffon I nie posiadał jeszcze docelowego napędu (wyposażono go tylko w silnik odrzutowy). Oblot tej wersji nastąpił w 1955 roku. Docelowy wariant Nord 1500-02 Griffon II powstał dwa lata później i miał już napęd składający się z dwóch silników : odrzutowego i strumieniowego. Próby lotne rozpoczęte w 1957 roku potwierdziły w praktyce możliwość osiągnięcia zakładanej prędkości, udało się przekroczyć 2 Ma (najwyższa jaką uzyskano to 2330 km/h). Niestety piętrzące się problemy techniczne spowodowały ostateczną rezygnację z kontynuowania prac nad tym projektem. Na koniec należy wspomnieć o niezrealizowanych planach stworzenia jeszcze szybszej odmiany mającej latać z ponad trzykrotną prędkością dźwięku, oznaczonej jako Nord Super Griffon. Fotografia przedstawia prototypowego Griffona II.
Załącznik 115133
Gliwicki "Ołówek"
Dassault Mirage III to francuski myśliwiec skonstruowany w układzie skrzydeł delta, który stał się na długie lata swego rodzaju znakiem rozpoznawczym tej firmy. Był pierwszym europejskim seryjnie wytwarzanym samolotem zdolnym do przekraczania dwukrotnej prędkości dźwięku. Prototyp nr 1 został oblatany w 1956 roku (różnił się trochę wyglądem od następnych wersji), a w 1961 przyjęto go we Francji na uzbrojenie. Maszyny te w tamtym czasie należały do światowej czołówki tej kategorii sprzętu. Producent tych odrzutowców odniósł duży sukces eksportowy sprzedając je do kilkunastu państw świata na pięciu kontynentach, a także udzielając zgody na licencyjną produkcję trzem krajom : Belgii, Szwajcarii i Australii. W sumie użytkowało go 20 krajów (niektóre z rynku wtórnego). Oprócz zasadniczego wariantu myśliwskiego powstały jeszcze : myśliwsko-bombowy, szkolno-treningowy, rozpoznawczy i szturmowy oznaczony jako Mirage 5. Zdjęcia ukazują pierwszy egzemplarz przedseryjnego typu Mirage IIIA.
Załącznik 115191
Załącznik 115192
Dassault Super Mystere był pierwszym seryjnym europejskim naddźwiękowym odrzutowcem. Jest następcą myśliwsko-bombowego MD.454 Mystere IV A (opisanego w poście #253). Pierwszy prototyp wersji B1 oblatany został w 1955 roku, dwa lata później trafił do produkcji (wariant B2), a w 1977 francuskie wojska lotnicze wycofały go z eksploatacji. Poza Francją używały tych samolotów tylko dwa kraje : Izrael i Honduras. Fotka przedstawia seryjny egzemplarz Super Mystere B2 we francuskich barwach.
Załącznik 115269
Dassault Mirage III V był myśliwcem pionowego startu i lądowania (VTOL), który powstał z rozwinięcia eksperymentalnego odrzutowca tej samej klasy, a mianowicie Mirage Balzac V. Zbudowano dwie sztuki tych maszyn, oblot pierwszego prototypu miał miejsce w 1965 roku. W założeniach miał on być zdolny do przekraczania dwukrotnej prędkości dźwięku, jednak w trakcie próbnych lotów udało się uzyskać zaledwie 1,32 Ma. Bardzo skomplikowana i nieperspektywiczna konstrukcja składająca się aż z 9 silników (jeden główny plus 8 pionowo zabudowanych parami w kadłubie), oraz katastrofa drugiego egzemplarza pociągająca za sobą śmierć pilota przyczyniły się do zakończenia projektu.
Załącznik 115335
Ciekawe ciekawości opisujesz Panie Operator. :mrgreen:
Staram się jak mogę. Na szczęście w MLiA ich nie brakuje. :)Cytat:
Zamieszczone przez henry1
Tym razem nie mniej ciekawy program firmy Dassault, związany z budową prototypowych maszyn o zmiennej geometrii skrzydeł. Producent ten prowadził badania nad tego rodzaju samolotami poczynając od lat 60-tych. Pierwszy model tego typu oznaczony był jako Mirage III G. Oparto go na eksperymentalnym ponaddźwiękowym dwumiejscowym myśliwcu Mirage F2, który odpowiednio przebudowano wykorzystując niektóre elementy płatowca. Oblot nastąpił w 1966, a próby trwały do 1971 (zakończyły się rozbiciem). Kolejne dwie maszyny Mirage G4 powstały w odmianie jedno i dwumiejscowej. Miały być ponaddźwiękowymi myśliwcami przechwytującymi z możliwościami przenoszenia broni jądrowej. Na skutek zmieniających się założeń konstrukcyjnych obydwa przekształcono w wersję G8, zachowując podział na warianty z różną ilością miejsc. Pierwszy egzemplarz Mirage G8-01 (dwumiejscowy) oblatano w 1971, a odmianę G8-02 (jednomiejscową) rok później. W sumie oba odrzutowce odbyły ponad 300 lotów, z czego większą ilość czasu w powietrzu spędził G8-01. Ostatni lot odbył się w 1974 roku (wariant G8-02). Projekt ostatecznie skasowano po kilku latach badań, a jedną z przyczyn było znaczne przekroczenie założonego budżetu. Oba prototypy przetrwały do dziś we Francji : G8-02 jest w posiadaniu muzeum MEAC w Montélimar, a widoczny na zdjęciu G8-01 jest w Le Bourget.
Załącznik 115408
Dassault Mirage F1 był następcą myśliwca Mirage III. Od samego początku projektowano go jako samolot wielozadaniowy, to znaczy, że prócz funkcji przechwytywania miał równie dobrze wypełniać misje wsparcia (CAS). W 1966 roku został oblatany, a w 1973 wszedł do służby we Francji. Produkcja trwała od 1966 do roku 1992, ten typ podobnie jak poprzednik także odniósł sukces eksportowy trafiając do kilkunastu państw. Niektóre kraje eksploatują go do dziś (Francuzi ostatnie płatowce mają wycofać w bieżącym roku). Poza wersją myśliwską F1C, oraz szturmową F1CT wytwarzano jeszcze wariant rozpoznawczy F1CR i dwumiejscowy szkolno-treningowy F1B. Fotografia przedstawia przezroczystą pełnowymiarową makietę Mirage F1, z częściowo zabudowanym oryginalnym wyposażeniem. Obok eksponatu widoczne są również wybrane wzory uzbrojenia przenoszonego przez te maszyny.
Załącznik 115453
Dassault Mirage 2000 to wielozadaniowy myśliwiec, będący jedną z pierwszych w świecie seryjnych maszyn wyposażonych w system sztucznej stateczności i sterowania Fly-By-Wire. Został on zaprojektowany przy użyciu komputerowego wspomagania projektowania CATIA, opracowanego w firmie Dassault. To oprogramowanie było w czasach powstawania opisywanego samolotu jednym z najbardziej zaawansowanych narzędzi tego typu. O jego jakości świadczy chociażby to, iż zostało ono zakupione przez konkurencyjne koncerny amerykańskie takie jak np. Boeing, czy Lockheed Martin (w późniejszym okresie). Prototyp Mirage 2000 wzbił się w powietrze w 1978 roku, a kilka lat później trafił na wyposażenie francuskich jednostek lotniczych (w zależności od źródła są to lata 1982-84). Powstało kilka wersji produkcyjnych : 1-miejsc. myśliwska 2000C, 2-miejsc. szkolna 2000B, 2-miejsc. szturmowa 2000D, 2-miejsc. nosiciel pocisków jądrowych ASMP 2000N, a także eksportowe odmiany 2000E różniące się wyposażeniem w zależności od zamawiającego odbiorcy. Najnowsze warianty oznaczone jako 2000-5 Mk2 i 2000-9 są już znacznie bardziej zaawansowane pod względem wyposażenia, a w szczególności awioniki i asortymentu uzbrojenia podwieszanego. Mirage 2000 nadal jest w służbie i pewnie jeszcze długo w niej pozostanie. Zdjęcia przedstawiają pierwszy prototyp Mirage 2000-01.
Załącznik 115547
Załącznik 115548
Świetne fotki i ciekawe historie tych francuskich "jaskółek":grin:
O ile dobrze pamiętam to Mirage 2000 startował do przetargu na polskie myśliwce razem z f16 i grippenem.
Dzięki BIKER!Cytat:
Zamieszczone przez BIKER
Tak istotnie było.Cytat:
Zamieszczone przez MAF
Dassault Super Mirage 4000 to ostatni z unikatów które wrzucam z MLiA. Opracowywano go praktycznie w tym samym okresie, co Mirage 2000. Miał być jego powiększonym odpowiednikiem o większych możliwościach operacyjnych, przede wszystkim promienia działania i masy użytecznej (uzbrojenia). Podobnie jak tamta maszyna został wyposażony w system aktywnego sterowania (FBW), jednak były między nimi istotne róznice. Zaliczały się do nich przede wszystkim : znacznie większe rozmiary i masa płatowca, dwa silniki w miejsce pojedynczego, czy też zastosowanie przedniego usterzenia, a więc układu kaczki (Canard), zamiast czystej delty. Samolotem tym interesowały się między innymi Irak i Arabia Saudyjska, która jednak zdecydowała się ostatecznie na amerykańskiego F-15. Pierwszy lot Super Mirage wykonał w 1979 roku, a kilka lat później został publicznie zademonstrowany na salonach lotniczych w Farnborough i Le Bourget, by ostatecznie zostać przekazanym do MLiA. Na fotografiach jedyny prototyp tego typu jaki zbudowano.
Załącznik 115586
Załącznik 115587
Dassault Rafale jest ostatnim przedstawicielem wojskowej linii maszyn tego producenta, będąc najbardziej zaawansowanym samolotem w historii firmy. Jako że miał on zastąpić w przyszłości kilka typów bojowych odrzutowców używanych we francuskiej armii przeznaczonych do różnych zadań, musiał być bardzo uniwersalną konstrukcją. Od początku projekt zakładał budowę dwóch zasadniczych wariantów płatowca : lądowego w odmianie jedno i dwumiejscowej (Rafale C/B) oraz jednoosobowej morskiej wersji Rafale M, przystosowanej do operowania z lotniskowców. Niezależnie od różnic pomiędzy nimi wszystkie odmiany są bardzo zaawansowane pod względem wyposażenia np. dwumiejscowa w niczym nie ustępuje pod względem walorów bojowych jednomiejscowemu odpowiednikowi (w starszych konstrukcjach ten wariant był prawie zawsze uproszczony i służył w zasadzie tylko do szkolenia). Rafale posiada wszystkie rozwiązania jakie powinien posiadać nowoczesny wielozadaniowy myśliwiec, są to między innymi : duży udział kompozytów w strukturze płatowca wynoszący 75%, pozwalających zredukować masę i obniżyć skuteczną powierzchnię odbicia radiolokacyjnego (SPO), całkowicie cyfrowy zintegrowany system sterowania lotem (FBW) i silnikami (FADEC), wielofunkcyjną stację radiolokacyjną z aktywnym skanowaniem elektronicznym AESA (starsze wersje miały radar pasywny PESA) o wielu zakresach działania pozwalającą naprowadzać uzbrojenie na cele powietrzne, lądowe i morskie (w tym samym czasie) oraz na : nawigację, wykrywanie, śledzenie, naprowadzanie, zakłócanie, tworzenie trójwymiarowych map terenu itp. Samolot ma też rozbudowany system samoobrony SPECTRA i może przenosić szeroki wachlarz uzbrojenia do atakowania wszelkich celów o których wspomniałem, w tym rakietowe pociski jądrowe ASMP. Standardowym wyposażeniem jest także sonda do pobierania paliwa w locie (seryjne maszyny wszystkich odmian). Rafale należy do bardzo wąskiego grona kilku maszyn w świecie umożliwiających tzw. zakres supercruise, czyli ponaddźwiękowy lot bez użycia dopalaczy. Demonstrator technologii Rafale A widoczny na zdjęciach został oblatany w 1986 i używany do roku 1994. Po odbyciu 867 lotów został przekazany do MLiA w Le Bourget.
Załącznik 115600
Załącznik 115601
P.S. Jest to ostatnia wrzutka z MLiA, więc prosiłbym Jacka (w końcu to jego wątek) o opinię, czy dalej mam kontynuować przegląd konstrukcji lotniczych z innych muzeów.
Po konsultacjach z Jackiem dotyczących zamieszczania zdjęć z innych muzeów, będę kontynuować tę tematykę. Tym razem zaprezentuję berlińskie Muzeum Luftwaffe, w którym znajduje się wiele ciekawych i unikatowych eksponatów. Jest ono warte zainteresowania tym bardziej, że można w nim zobaczyć sprzęt zarówno zachodni używany w RFN, jak też i wschodniej proweniencji, mianowicie armii byłej NRD. Fotki będą zamieszczane chronologicznie - najpierw samoloty, a później śmigłowce.
Rumpler Taube to niemiecki samolot używany do szkolenia i rozpoznania, będący licencyjną wersją austro-węgierskiej maszyny Etrich II Taube. Co ciekawe Austriak Igo Etrich, który skonstruował ten typ otworzył w Niemczech filię nazwaną EFW (Etrich-Flieger-Werke), znajdującą się w Liebau (obecnie to miasto Lubawka w Polsce). Przyczyna tego posunięcia tkwiła w tym, iż różne niemieckie firmy tworzyły bezlicencyjne kopie oryginalnego płatowca, które cieszyły się dużym wzięciem. Paradoksalnie egzemplarze produkowane przez Edmund Rumpler Flugzeugwerke były bardziej znane od austriackiego pierwowzoru, co było jedną z przyczyn sądowych sporów pomiędzy obu wytwórcami. Oblot austriackiej konstrukcji miał miejsce w 1910 roku, a produkcja trwała do 1918. Użytkownikami Taube oprócz Austro-Węgier i Niemiec były jeszcze między innymi Norwegia, Chiny, czy też Imperium Osmańskie (dzisiejsza Turcja).
Załącznik 116010
Dziękuję bardzo i proszę o więcej:)
Proszę bardzo! Tradycyjnie będę starał się codziennie prezentować po jednej maszynie (niektóre w kilku ujęciach).Cytat:
Zamieszczone przez jackowlew
Avro 504 był brytyjskim samolotem wielozadaniowym pełniącym zadania myśliwskie, bombowe i szkolne. Oblatano go w 1913 roku, a produkcja trwała do 1932 (ponad 20 wersji). Maszynę można zaliczyć do najpopularniejszych w owym czasie konstrukcji służących skoleniu lotniczemu. Użytkowano ją w 38 krajach świata, na 5 kontynentach. Jeden egzemplarz wersji 504K wykorzystywano w polskim lotnictwie wojskowym do celów szkolno-treningowych. Nie jest pewne w jakich okolicznościach samolot ten trafił do Polski, jedne źródła mówią o zakupie, inne o tym, iż został on zdobyty podczas walk z Bolszewikami na Wołyniu w roku 1920. Pewne jest natomiast to, że po odniesionych uszkodzeniach w trakcie lądowania, trafił on w charakterze pomocy naukowej na Politechnikę Warszawską (najczęściej podaje się lata 1923-24). Fotografia przedstawia replikę wariantu 504K w barwach brytyjskich.
Załącznik 116033
I bardzo dziękuję:)Cytat:
Zamieszczone przez Operator
Operator, czytam watek codziennie. Twoje opisy sa niezwykle interesujace, a zdjecia dostarczaja mi sporo frajdy. Juz sie przestraszylem, ze przestaniesz pokazywac samoloty. Po przeczytaniu nastepnej strony ulzylo mi. Bedzie ciag dalszy. :-)Cytat:
Zamieszczone przez Operator
Cytat:
Zamieszczone przez jackowlew
Bardzo mi miło, że prezentacje się podobają, szczególnie biorąc pod uwagę niszowy charakter wątku. Jest wiele ciekawego, a często zapomnianego sprzętu latającego, który warto pokazać.Cytat:
Zamieszczone przez Planistigmat
Fokker E.III to samolot myśliwski z okresu I W.Ś. Był następcą maszyny Fokker E.II Eindecker. Oblatany został w 1915, po czym w tym samym roku trafił do produkcji seryjnej, która trwała do 1916. Wyposażony był w silnik rotacyjny Oberursel U.I (francuski licencyjny Gnome 9 Delta). Warto zatrzymać się w tym miejscu przy opisie tego rozwiązania, gdyż od dawna się go już nie stosuje. Specyfika takiej jednostki polegała na tym, że w czasie pracy obracał się cały silnik wraz z przymocowanym do niego na stałe śmigłem (wał korbowy pozostawał nieruchomy). W tamtych czasach takie silniki używano dość powszechnie w lżejszych płatowcach. Inną ważną cechą tego myśliwca był też synchronizator karabinu maszynowego, umożliwiający strzelanie poprzez obracającą się płaszczyznę śmigła, bez obawy o jego uszkodzenie (był stosowany od modelu E.II). Prekursorem tego patentu był Szwajcar Franz Schneider, a zastosowano go po raz pierwszy na francuskim myśliwcu Morane-Saulnier Type L (była to inna konstrukcja opracowana przez Raymonda Saulniera). Anton Fokker wzorując się na urządzeniu Schneidera, zbudował jego udoskonaloną wersję, którą wykorzystywał w swoich samolotach. Doprowadziło to do sporów sądowych o prawa patentowe ze Schneiderem, które Fokker przegrał. Fokker E.III użytkowany był prócz Cesarstwa Niemieckiego przez Austro-Węgry, Imperium Osmańskie i Bułgarię. Na zdjęciu widnieje replika w malowaniu Luftstreitkräfte (Deutsches Kaiserreich).
Załącznik 116218
Fokker Dr.I (Dreidecker) jest jednym z najbardziej znanych samolotów biorących udział w I W.Ś. Przyczynił się do tego latający na nim największy as myśliwski tamtej wojny - Niemiec Manfred von Richthofen, zwany Czerwonym Baronem. Odniósł on na tym typie 19 zwycięstw (w sumie miał na koncie 80 wygranych pojedynków powietrznych), co plasuje go w ścisłej czołówce największych asów w całej historii lotnictwa wojskowego. Niestety także na nim przyszło mu zginąć, za sprawą zestrzelenia przez wojska australijskie z ziemi. Fokker Dr.I był myśliwcem zbudowanym w dość rzadkim układzie trójpłata. Napędzał go rotacyjny silnik Oberursel Ur.II, a uzbrojenie stanowiły dwa 7,92mm karabiny maszynowe LMG 08/15 (Spandau) wyposażone w synchronizator. W 1917 dokonano oblotu pierwszego egzemplarza i rozpoczęto seryjne wytwarzanie, które trwało do roku 1918. Maszyny te nie były eksportowane do innych krajów. Replika widoczna poniżej ma typowy schemat malowania jaki obowiązywał wtenczas w lotnictwie niemieckim.
Załącznik 116322
Siemens-Schuckert D.III to kolejny niemiecki myśliwiec z czasów I W.Ś. Opracowały go zakłady Siemens-Schuckertwerke GmbH (SSW) z Berlina. Oblot i rozpoczęcie produkcji miały miejsce w 1917 roku, a jej zakończenie nastąpiło w 1918. Maszyny te napędzał bardzo rzadko stosowany silnik birotacyjny typu Siemens & Halske Sh.III (11 cylindrowy w układzie gwiazdowym). Jednostki tego rodzaju charakteryzowały się tym, że wał korbowy i śmigło obracały się w kierunku przeciwnym do wirującego bloku z cylindrami. Chodziło o zminimalizowanie efektu żyroskopowego, mającego niekorzystny wpływ na sterowność w trakcie lotu. Kolejnym nietypowym elementem konstrukcji było czterołopatowe śmigło, stosowane ówcześnie raczej w znacznie większych i cięższych samolotach (standardem w myśliwcach z tamtego okresu były śmigła dwułopatowe). Uzbrojenie składało się z dwóch karabinów maszynowych 7,92mm LMG 08/15 z synchronizatorem. Myśliwców tego typu używano tylko w Cesarstwie Niemieckim i Szwajcarii. Poniższa replika jest w barwach Luftstreitkräfte, ze zmienionym kształtem krzyża (taki wzór stosowano w końcowej fazie wojny).
Załącznik 116349
Hmmm, ale kiedys ogladalem taki program w tv, w ktorym Anglicy chwalili sie, ze to jakis Angol zestrzelil Czerwonego Barona. Chyba, ze cos mi sie poplatalo.
A z tym strzelaniem przez smiglo to czasami system zawodzil i skutek byl wiadomy ;-). Wiec wycofano sie z tego rozwiazania.