Dzięki! :) Zawsze dobrze wiedzieć co się ogląda.Cytat:
Zamieszczone przez jackowlew
Wersja do druku
Dzięki! :) Zawsze dobrze wiedzieć co się ogląda.Cytat:
Zamieszczone przez jackowlew
dobrze wiedzieć i gdzieś to notować, bo pamięć bywa zawodna. dziękuję za opisanie tego co mi uleciało.Cytat:
Zamieszczone przez Operator
Proszę bardzo!Cytat:
Zamieszczone przez ice_cat
Tym razem dla odmiany będzie pierwszy dopuszczony do użytkowania w lotnictwie cywilnym śmigłowiec, a mianowicie amerykański Bell 47. Prototyp oblatano w 1945, natomiast seryjna produkcja ruszyła rok później. Charakterystyczną cechą tej maszyny był samostateczny wirnik, który stał się swego rodzaju znakiem firmowym wytwórni Bell. Fotografia przedstawia wersję Bell 47G. Wojskowa odmiana tych wiropłatów nosiła oznaczenie H-13 Sioux.
Załącznik 112082
Kolejny amerykański lekki śmigłowiec wielozadaniowy Hiller 360. Wojskowe wersje miały oznaczenia H-23 / OH-23 Raven (U.S. Army) oraz HTE-1 (U.S. Navy). Na zdjęciu widzimy typ UH-12B w odmianie ewakuacji medycznej, która użytkowana była we francuskim lotnictwie wojsk lądowych (ALAT). Prototyp cywilnej maszyny oblatano w 1948 roku. Co ciekawe te wiropłaty posiadały także samostabilizujący się wirnik główny o którym wspominałem w poprzednim poście dotyczącym śmigłowca Bell 47, jednak w tym przypadku jego konstrukcja była inna.
Załącznik 112134
Będą jeszcze śmigła.Dzięki za fotki.
Jeśli chodzi o śmigła, to oczywiście jeszcze będą. Co do podziękowań, to nie ma o czym mówić - Ty wrzucasz do mojego wątku, a ja do Twojego i jesteśmy kwita. :)Cytat:
Zamieszczone przez jackowlew
Najlepsze rozwiązanie by było jak ty byś odwiedził Kubinke a ja Paryż:):)Cytat:
Zamieszczone przez Operator
Też tak myślę. :)Cytat:
Zamieszczone przez jackowlew
Jeszcze jeden amerykański śmigłowiec wielozadaniowy, którego prototyp oblatano w 1954 roku, tym razem firmy Sikorsky Aircraft Corporation. Cywilne oznaczenie tego typu to S-58, a w lotnictwie wojskowym figurował min. jako : H-34, UH-34, CH-34 Choctaw, HUS-1 Seahorse i HSS-1 Seabat. Użytkowany był we wszystkich rodzajach sił zbrojnych USA. We Francji wytwarzały go na licencji zakłady Sud-Aviation, a w Wielkiej Brytanii firma Westland pod nazwą Wessex. Na fotografii widzimy wersję H-34A we francuskich barwach, będącą tak jak poprzednio prezentowana maszyna na wyposażeniu ALAT.
Załącznik 112183
Sud-Aviation (Aérospatiale) SA 340/341/342 Gazelle to francuski wielozadaniowy lekki śmigłowiec opracowany wspólnie z brytyjską firmą Westland Helicopters, w której go także produkowano. Prototyp odbył pierwszy lot w 1967 roku. Była to pierwsza w świecie seryjnie wytwarzana maszyna z wentylatorowym śmigłem ogonowym zabudowanym w stateczniku pionowym tzw. fenestronem. Odpowiednio przerobiony egzemplarz Gazelle stał się tytułowym bohaterem akcji filmu ''Błękitny Grom'' z roku 1983. Na zdjęciu wersja SA 341F używana przez ALAT.
Załącznik 112243
Na zakończenie przeglądu śmigłowców z MLiA w Le Bourget wstawiam włoską ultralekką konstrukcję - DFH Dragon Fly 333.
Załącznik 112323
Bardzo oryginalny wiatrakowiec na pływakach, będący amatorską konstrukcją Francuza Rolanda Kloeti - RK-02.
Załącznik 112407
Ostatni z wiatrakowców, które wrzucam, a mianowicie maszyna Gary GR.01 Gyrocopter. Nie udało mi się ustalić czy to jakaś firma zbudowała ten wiropłat, czy też jest to nazwa własna amatorskiej konstrukcji zbudowanej w jednym egzemplarzu. Płatowiec ma tylko francuską cywilną rejestrację i znaczek na kadłubie z logiem francuskich sił powietrznych!
Załącznik 112504
Bond miał takie latadełko.:mrgreen:
@Operator dzięki za wycieczkę:)
Niezupełnie takie. W filmie używano wiatrakowca Wallis Wa-116 Agile o nazwie własnej ''Little Nellie''. Swoją drogą atrapy uzbrojenia, które na nim zamontowano wyglądały kuriozalnie. :mrgreen:Cytat:
Zamieszczone przez henry1
Nie ma o czym mówić. :)Cytat:
Zamieszczone przez jackowlew
Tym razem znów będzie unikat, a mianowicie zbudowany w jednym egzemplarzu francuski samolot sportowo-turystyczny Farman F 455 Super Moustique z roku 1936. Był on rozwinięciem maszyny Farman F 450 Moustique, której oblotu dokonano w 1919 roku.
Załącznik 112612
Załącznik 112613
Breguet 19 GR Super Bidon był francuskim rajdowym samolotem powstałym na bazie lekkiego bombowca Breguet XIX oblatanego w 1922 roku. Egzemplarz na zdjęciu o imieniu własnym ''Point d'Interrogation'' był wersją o wydłużonym zasięgu, zbudowaną specjalnie do bicia rekordów odległości. We wrześniu 1929 roku ta maszyna pobiła rekord długości przelotu bez międzylądowania - 7905km, lecąc na trasie z Paryża do Qiqihar w Chinach. Dokładnie rok później ten dwupłat przeleciał jako pierwszy w historii Atlantyk w kierunku zachodnim z Paryża do Nowego Jorku pokonując dystans 5850km (w obu przelotach była to ta sama francuska załoga). Należy wspomnieć, iż na wojskowej zmodyfikowanej wersji bombowca Br.19 A2 Polacy Bolesław Orliński i Leon Kubiak przebyli tam i z powrotem trasę z Warszawy do Tokio o długości 10300km. Lot odbył się w dniach 27 VIII - 25 IX 1926 roku. Wojskowe odmiany tych płatowców były użytkowane w naszym lotnictwie od 1926 roku aż do wybuchu II W.Ś.
Załącznik 112734
Kolejny francuski samolot zaprojektowany do przelotów długodystansowych - Bernard 191GR (Grand Raid) nazwany ''L'Oiseau Canari'', będący wersją pasażerskiej maszyny Bernard 190, której oblotu dokonano w 1928 roku. Zbudowano tylko trzy płatowce tego typu, z których drugi z serii zachował się do dziś w Le Bourget.
Załącznik 112809
De Havilland DH.89 Dragon Rapide/Dominie to brytyjski samolot pasażerski, którego pierwszy oblot odbył się w 1934 roku. Podczas II W.Ś. maszyn tych w wersji DH.89B Dominie używał zarówno RAF, jak i Royal Navy. Dwupłatowce te były bardzo popularne (eksport obejmował ponad 30 krajów świata) oraz długowieczne - w brytyjskiej armii służyły do 1958 roku, a po wojnie wiele egzemplarzy wojskowych było użytkowanych jeszcze długo przez cywilnych operatorów. Fotografia przedstawia odmianę DH.89A z francuską rejestracją, używaną jak widać do treningu skoczków spadochronowych.
Załącznik 112861
Francuski samolot wyścigowy Potez 53 został zbudowany w 1933 roku. Powstały dwa egzemplarze tych maszyn specjalnie na zawody zwane La Coupe Deutsch de la Meurthe. Były to wyścigi lotnicze odbywające się na trasie w obwodzie zamkniętym, z nagrodą wynoszącą 20000 ówczesnych franków. Na zdjęciu widzimy zwycięską maszynę z roku 1933, będącą kolejnym unikatem w kolekcji muzeum.
Załącznik 112918
Załącznik 112919
Morane-Saulnier MS.230 był w okresie międzywojennym najpopularniejszym francuskim samolotem szkolno-treningowym służącym w l'Armée de l'Air. Maszynę po raz pierwszy oblatano w 1929 roku, a po wojnie produkowano do 1949.
Załącznik 113047
Co oni go w locie odwróconym zawiesili.Ciekawie i nietypowo.
Bücker Bü 181 Bestmann był niemieckim samolotem sportowym, który w czasie II W.Ś. używano w charakterze maszyny szkolno-treningowej i łącznikowej. Oblot prototypu miał miejsce jeszcze przed wybuchem wojny w 1939 roku. Na zdjęciach wojskowy egzemplarz wykorzystywany przez armię niemiecką.
Załącznik 113139
Załącznik 113140
North American T-6 Texan / Harvard / SNJ to amerykański samolot zaprojektowany do szkolenia pilotów, którego pierwszy oblot nastąpił w 1935 roku. W USA używały go wszystkie rodzaje sił zbrojnych poza U.S. Army, włącznie ze Strażą Obrony Wybrzeża (U.S. Coast Guard). Był jedną z najpopularniejszych w świecie maszyn szkolno-treningowych jakie produkowano. Używało go ponad 60 krajów na kilku kontynentach. Fotografie ukazują francuski egzemplarz wersji AT-6G wykorzystywany jako samolot wsparcia, uzbrojony w zasobniki z niekierowanymi pociskami rakietowymi.
Załącznik 113238
Załącznik 113239
Dewoitine D.520 był francuskim myśliwcem produkowanym przez SNCAM / SNCASE. Prototyp oblatano w 1938 roku, a produkcja seryjna trwała w latach 1939-45. Na tych samolotach latali także polscy piloci walczący we Francji podczas II W.Ś.
Załącznik 113378
Załącznik 113379
Supermarine Spitfire to jeden z najsłynniejszych brytyjskich samolotów w historii lotnictwa. Prototyp oblatany był w 1936 roku, a produkcja seryjna rozpoczęła się w 1938 i trwała do 1948 roku. Powstało wiele odmian tych myśliwców używanych zarówno przez siły powietrzne, jak i marynarkę wojenną ponad 30 państw świata. Maszyna na zdjęciach przedstawia wersję LF Mk XVIe (typ 361), która pojawiła się w 1944 roku. Ten egzemplarz wykorzystywały tzw. Siły Wolnych Francuzów, a konkretnie FAFL. Ciekawostką jest to, że wystąpił on w filmie ''Dosięgnąć nieba'' (''Reach for the Sky'') z roku 1956.
Załącznik 113474
Załącznik 113475
North American P-51 Mustang był jednym z najpopularniejszych amerykańskich myśliwców w historii. Pierwszy lot na tym typie wykonano w 1940 roku, a wytwarzano go do 1948 (poza USA także w Australii). Wyprodukowano ponad 15000 sztuk wszystkich odmian. Co interesujące samolot powstał z inicjatywy Brytyjczyków, jednak używało go około 30 krajów (w trakcie wojny i długo po niej). Wiele powojennych płatowców użytkowano w cywilu przebudowanych chociażby na maszyny wyścigowe. Fotografia przedstawia wariant P-51D (Mustang Mk IV) w barwach USAAF.
Załącznik 113535
Same perełki lecisz. Dzięki.
Proszę bardzo! Dalszy ciąg perełek. :)Cytat:
Zamieszczone przez jackowlew
Kolejny amerykański weteran II W.Ś. - samolot myśliwski Republic P-47 Thunderbolt, który był jednym z największych i najcięższych maszyn tej kategorii. Dzięki potężnemu silnikowi miał on też jedne z najlepszych osiągów wśród myśliwców tamtych czasów (prędkość i pułap). P-47 zalicza się także do najliczniej produkowanych płatowców w owym okresie (ponad 15 tys. sztuk). Prototyp oblatano w 1941, a rok później wszedł do służby. Użytkowało go ponad 20 państw (kilka jeszcze w późnych latach 50-tych, a Peru do początku 60-tych.) Na zdjęciu wersja P-47D lotnictwa francuskiego.
Załącznik 113621
Focke-Wulf Fw 190 Würger (Dzierzba) - niemiecki myśliwiec z okresu II W.Ś. Oblatano go tuż przed wybuchem wojny w 1939 roku, a wytwarzano seryjnie do 1945. Liczba wyprodukowanych egzemplarzy w zależności od źródeł wynosiła od ponad 19 tys. do więcej niż 20 tys. sztuk wszystkich odmian (było ich wiele). Samolotów tych używały prócz Niemiec : Francja, Węgry, Rumunia i Turcja. Poniżej widzimy typ Fw 190 A-8, czyli francuski NC 900 montowany w zakładach SNCAC zaraz po wojnie z pozostawionych przez Niemców części.
Załącznik 113671
Morane-Saulnier MS.470 Vanneau (czajka) był francuską maszyną szkolno-treningową zaprojektowaną podczas II W.Ś. Samolot oblatano w 1944 roku, a dwa lata później wszedł do służby. Płatowce te użytkowano tylko we Francji (lotnictwo sił powietrznych i marynarki wojennej). Na fotografii jest wersja MS.472 Vanneau II wyposażona w silnik Gnome-Rhône 14 M.9 (jednostka napędowa w poprzedniku to Hispano-Suiza 12X).
Załącznik 113734
Francuski samolot eksperymentalny Hurel-Dubois HD.10, służący do badań skrzydła o dużym wydłużeniu. Jest to znów unikat zbudowany w pojedynczym egzemplarzu. Oblot tej maszyny nastąpił w 1948, a testy trwały do 1954 roku i obejmowały około 200 godzin prób w powietrzu.
Załącznik 113822
Hirsch H.100 to kolejna francuska eksperymentalna maszyna będąca również unikatem. Skonstruowana w jednym egzemplarzu przez M.Aé.R.C. (Moyens Aérodynamiques de Regulation et de Controle). Samolot wykorzystywano do badań nad turbulencjami. Używany był od 1954 (pierwszy lot) do 1971 (zakończenie eksploatacji).
Załącznik 113888
Czy ja źle widzę czy on ma malowanie z Bitwy o Anglię? https://forum.olympusclub.pl/images/...s/icon_eek.gifCytat:
Zamieszczone przez Operator
Ciekawe... Jak takie coś latało przy tak małej powierzchni nośnej?Cytat:
Zamieszczone przez Operator
Co do malowania, to nie wiem, więc nie odpowiem na to pytanie.Cytat:
Zamieszczone przez ronin75
Jeżeli chodzi o powierzchnię nośną HD.10, to wcale nie była ona taka mała jak mogłoby się wydawać. Samolot miał dużą rozpiętość (12m), co kompensowało niewielką cięciwę płata. Poza tym trzeba zdawać sobie sprawę z tego, że w wytwarzaniu siły nośnej bierze udział nie tylko skrzydło (skrzydła), lecz także kadłub i usterzenie poziome.
Po tych wyjaśnieniach przejdźmy do prezentacji następnej eksperymentalnej konstrukcji oznaczonej jako Leduc 010, którą warto szerzej opisać, ze względu na nietypową konstrukcję . Maszyna ta służyła do badań silnika strumieniowego, który bardzo rzadko stosowano w praktyce (pomijam tu niektóre pociski rakietowe, czy aparaty UAV z takim napędem). Nigdy nie produkowano seryjnie żadnego pilotowanego przez ludzi statku powietrznego z silnikami tego typu. Często przywoływany w tym przypadku Lockheed A-12/SR-71 miał silniki odrzutowo-strumieniowe (hybryda łącząca cechy obu rozwiązań). Specyfika napędu strumieniowego polega na tym, że aby taki silnik zaczął działać musi zostać rozpędzony do odpowiedniej szybkości. Oczywiście możnaby to obejść stosując do tego celu tunel aerodynamiczny, ale nie oto przecież chodzi. Z tego względu należało posłużyć się inną maszyną zapewniającą nadanie odpowiedniej prędkości i mogącej wynieść na zadany pułap tego typu obiekt. Do tego celu wykorzystano przebudowany pasażerski samolot SNCASE SE.161 Languedoc. Leduc 010 opracowywany był w okresie międzywojennym, jednak pierwszy egzemplarz skonstruowano w 1946 roku (zbudowano dwa prototypy). Pierwszy lot beznapędowy nastąpił rok później, a w 1949 zaczęto właściwe testy z użyciem silnika. W trakcie badań obie maszyny rozbito, jednak jedną z nich udało się przebudować na wersję 016, wyposażoną w pomocniczy napęd odrzutowy zamontowany na końcach skrzydeł. Po próbach samolot został z powrotem przywrócony do pierwotnego wariantu 010 i w tej postaci przetrwał do naszych czasów, co widać na poniższym zdjęciu.
Załącznik 114014
Payen Pa 49 Katy to eksperymentalny francuski samolot , który był jednym z pierwszych turboodrzutowych bezogonowców w układzie delta (szczególnie tak małych rozmiarów). Zbudowano go w większości z drewna. Bardzo nietypowym elementem konstrukcji z takim napędem było stałe podwozie. Pierwszy lot zrealizowano w 1954 roku, a cztery lata później zakończono próby i przekazano go do MLiA. Interesujący jest fakt prezentowania tej maszyny w zmodyfikowanej wersji Pa 49B (widocznej poniżej) na salonie Le Bourget w roku 1957.
Załącznik 114060
Sud-Ouest SO.6000 Triton był pierwszym francuskim samolotem z napędem odrzutowym. Zbudowano 5 prototypów tych maszyn. Pierwszy egzemplarz wyposażono w niemiecki silnik Junkers Jumo 004-B2, a następne w produkowane na licencji we Francji brytyjskie jednostki Rolls-Royce Nene. Prototyp nr 2 nie posiadał napędu, gdyż nie przewidziano go do lotów. Oblot pierwszego płatowca odbył się w 1946 roku, a dwa lata później prototypu nr 3. Odrzutowce te nie trafiły nigdy do produkcji seryjnej. Fotografia przedstawia zachowany do dziś prototyp nr 3 wraz z obiema jednostkami napędzającymi te samoloty : z lewej Jumo, a z prawej licencyjny Nene.
Załącznik 114116
Ten kamuflaż wygląda na schemat Dark Green/Dark Earth (góra i boki samolotu) i Sky Blue (dolne powierzchnie samolotu) czyli kamuflaż z czasu Bitwy o Anglię. Tą wersję Supermarine Spitfire malowano schematem Dark Green/Ocean Grey i Sea Grey Medium.Cytat:
Zamieszczone przez Operator
Oczywiście siłę nośną wytwarza nie tylko skrzydło - z tym się jak najbardziej zgadzam. Jednak porównując HD.10 z najlepszym niemieckim myśliwcem końca II w.św. czyli Focke Wulfem Ta 152 H-1 to jego powierzchnia nośna jest niewielka - 4.5 m2 w porównaniu z 23.5 m2, a przecież rozpiętością skrzydeł nie różniły się znacznie - HD.10 - 12m, Ta 152 - 14.44m.Cytat:
Zamieszczone przez Operator
Taka p. n. wg mnie musiała powodować, że HD.10 prawdopodobnie był samolotem wymagającym w pilotażu, szczególnie w fazie startu i lądowania.
Ale to takie moje marudzenie. ;) :D
SNECMA Atar Volant jest jednym z najbardziej oryginalnych eksponatów w MLiA. To pionowo zamontowany na podporach obudowany silnik odrzutowy ze specjalną platformą na jego szczycie mieszczącą pilota, wskaźniki i urządzenia do sterowania. W zależności od źródeł zbudowano od trzech do czterech prototypów, służących do badań zachowania się obiektów z napędem odrzutowym w locie, przy pionowym starcie i lądowaniu (VTOL). Pierwsze testy rozpoczęto w 1956 roku (loty na uwięzi z linami zabezpieczającymi), a rok później realizowano już loty swobodne. Na zdjęciu widzimy drugi prototyp oznaczony jako C.400 P2, który publicznie zaprezentowano w roku 1957 na salonie Le Bourget. Dołączone video z tej strony przedstawia próby fabryczne i występ na rzeczonym salonie tego nietuzinkowego pionowzlotu.
Załącznik 114184
Fajna maszyna latajaca, w zyciu bym do tego nie wsiadl.
Nie rozumiem tez dlaczego to sie nie przewraca w locie.