Witam
Pogoda nie nastraja do spacerów, z czasem krucho, dlatego proponuję coś "zaległego". Dla porównania wersja kolorowa i czarno-biała.
78a.
78b.
Pozdrawiam i jak zwykle będę wdzięczny za wszelkie opinie.
Wersja do druku
Witam
Pogoda nie nastraja do spacerów, z czasem krucho, dlatego proponuję coś "zaległego". Dla porównania wersja kolorowa i czarno-biała.
78a.
78b.
Pozdrawiam i jak zwykle będę wdzięczny za wszelkie opinie.
Gdzieś takie coś wynalazł?
Witam
W przeciwieństwie do poprzednich tym razem zdjęcie pochodzi z dość daleka, z Krety. Jedno z wakacyjnych ujęć.
Pozdrawiam
78a mi się podoba, wersja bw nie bardzo - odnoszę wrażenie jakby straciło na ostrości.
No i ujęcie oryginalne :)
też sobie schronienie znalazły ;) nic ich chyba tam nie ruszy.
Wydaje mi się , że wersja BW traci na czytelności, choć bokeh ładny tu się zlewa z pierwszym planem. Kolor za to bardziej przestrzenny. Chyba że to mój monitor
Witam
Dziękuję bardzo za odwiedziny i opinie.
Poniżej coś bardziej "współczesnego", z ostatniego weekendu. Przeszkadzają mi trochę te promienie słońca, za to ciekaw jestem bardzo opinii odnośnie kadrowania. Portret, a zwłaszcza córki, to dla mnie chyba najtrudniejsze zadanie. I jak do tej pory nie udało mi się zrobić tego "idealnego". Pewnie nigdy się uda, ale do czegoś trzeba dążyć.
79.
Pozdrawiam
miły i sympatyczny portrecik, bardzo naturalny i emanuje ciepłem. Pozdrawiam.
Ggrzesiek,
Bardzo mi się podoba portret dziecięcy. Spokojnie wypozowany, wyraziście pokazana twarz, duże wrażenie robią jasne, przyzłocone wlosy, kompozycja portretu (ujecie i kadrowanie), podpierająca brodę dłoń oraz ożywcze kolorki - czerwień ust, fiolet rekawków, zieleń bluzki oraz naturalność, szczerość i gorliwość pozowania. Światełko troszeczuńkę ubogie.
Bardzo dobra rzecz.
Pzdr, TJ
Witam
Dziękuję za odwiedziny.
Światło faktycznie skromne, zastane, moja jedyna ingerencja to rzucenie cienia własną osobą. ISO też dość wysokie bo 640. Jeśli idzie o pozowanie, to starałem się uchwycić moment kiedy córka nie zwraca na mnie uwagi. Do pozowanie bardzo ciężko ją namówić. Jednego jestem pewien, fotografia portretowa to ciężki kawałek chleba. Póki co nie pozostaje nic innego jak podglądać innych i próbować Własnych sił.
Przyznam udane zdjęcie człowieka (śladowe ilości), daje mi chyba większą satysfakcję niż udany krajobraz czy architektura. Może dlatego, że fotografując ludzi, zazwyczaj nie ma szansy na powtórki i poprawki. Oczywiście pomijam fotografię studyjną, to zapewne zupełnie inny temat, na dodatek całkiem mi obcy.
Pozdrawiam
Witam
Poniżej efekty wolnego czasu, którego miałem trochę podczas ostatniego weekendu. Większość zdjęć, poza portretem córki, to efekt szwendania się po lesie. Nawet jeśli zdjęcia nie powalają (a tak zapewne jest), to samo "szwendanie" polecam. Przynajmniej na mnie takie obcowanie z naturą działa kojąco.
80.
81.
82.
83.
84. Żeby wykonać to zdjęcie musiałem położyć na wilgotnym poszyciu i walczyć z mini statywem za 20 zł. Mam nadzieję, że choćby za to poświęcenie będą jakieś punkty :). A tak z innej bajki, to ten wystający korzeń, skojarzył mi się z jakimś ponurym baśniowym zamczyskiem i jakoś nie mogłem się mu oprzeć.
Pozdrawiam
84. A mnie sie kojarzy z głową wyjącego wilka...
83. Pajęczynę najlepiej najpierw zrosić, czyli popluć ;)
Witam
Nie śmiałbym napluć na architektoniczne dzieło sztuki. Raczej spróbuję zerwać sie skoro świt i poszukać naturalnej rosy.
Pozdrawiam
Przejrzałem sobie Twój wątek i doszedłem do wniosku, że masz bardzo przyjemne prace.
Normalne, bez artystycznych udziwnień i cudacznej obróbki ale wpadające w oko :)
Podoba mi sie oset z Krety ale w kolorze, BW bardzo splaszczyło obraz.
Swoją drogą, na Krecie spędziłem najlepsze (jak dotąd) wakacje w życiu więc mam do niej sentyment. Byłem tam dwa razy i mam chęć na więcej ;)
Portecik córki (nr 79) bardzo urokliwy. Kadrowanie klasyczne, modelka urocza, zwłaszcza z tymi wydętymi usteczkami a boczne promienie slońca na włosach wcale mi nie przeszkadzają.
Dwa ostatnie też przyjemne. Pajęczyna (nawet bez rosy) jest pięknie podświetlona, przez co wyrażnie widać sploty a piękny bokeh uwypukla scenę.
Nawet lekka flara nie bardzo przeszkadza ;)
Obrośnięty mchem pieniek faktycznie sprawia wrazenie jakiegoś, zapomnianego zamczyska. Pokusilbym się tylko o jeszcze ciaśniejsze skadrowanie i niższą pozycję aparatu, bez staywu, z ziemi i z lekko odchylonym w górę obiektywem co nadaloby mu więcej dramatyzmu :)
Przydałby się tu odchylany wyświetlacz albo celownik kątowy.
Ambitnie :DCytat:
Zamieszczone przez Ggrzesiek
Ostatnia seria, w porównaniu z twoimi wcześniejszymi zdjęciami rzeczywiście wyszła "zwyczajne"- chyba jest to odpowiednie słowo ;)
80 - portret IMHO - najlepszy z serii, widział bym go w centralnej kompozycji, choć zdaję sobie sprawę z tego, że większość forumowiczów sięze mną nie zgodzi
81 - przerób na BW
Witam
Rocco, dzięki za dobre słowo. Póki co nie mam artystycznych ambicji. Robienie zdjęć sprawia mi wielką przyjemność. A jeśli uda się uchwycić coś interesującego (i trafić z ekspozycją) to już pełnia szczęścia.
Z leśnych zdjęć najbardziej zadowolony jestem z właśnie z pajęczyny (i z bokehu), oczywiście nie zamierzam dorabiać do tego zdjęcia żadnej ideologii. Ot, jak to Redlakos trafnie określił zwyczajne zdjęcie, z wypadu do pobliskiego lasu. Pająków boję się od dziecka, ale ich pajęczyny mi imponują.
Rocco, sfotografowanie resztek pniaka od dołu sobie odpuściłem, tym bardziej, że założony miałem obiektyw 40-150mm. Ale faktycznie, gdyby go podejść jak radzisz to efekt zapewne byłby ciekawszy, a i mój wkład nie ograniczyłby się do "dokumentacji".
W tym przypadku chyba zostanę przy kolorze, jakoś szkoda mi tej błękitnej plamy. Na BW, przewidziałem inne ujęcie tego samego drzewa, nie zdążyłem jeszcze przygotować pliku.Cytat:
81 - przerób na BW
Pozdrawiam
80- zdjęcie dziecka na spacerku, jej zapatrzenie na tle rozmytej ściany lasu udany kadr, 81 i 82 z własnych doświadczeń wiem jakie to trudne przedstawić na fotografii niezwykłe drzewo lub wpadającą z kilometra w oko sytuację np. różnorodności drzewostanu nie potrafię podejść do tematu umiejętnie tak aby na zdjęciu wyeksponować to co mnie zachwyciło, podejmowałem liczne próby zakończone zgraniem pstryku na CD i tyle. Pociesza mnie jedynie fakt, że jak widać nie ja jeden z tym problemem się zmagam. 83- pajęczynka bardzo naturalna i subtelnie wkomponowana w środowisko zgodnie z kanonami zakładania zasadzki. 84- stary korzeń porośniety mchem z którego natura wydobyła kształt zamku, ładnie wypatrzony i oddany w kadrze tym niemniej pokusiłbym sie o usunięie tych kilku odrostów których nieostrość na pierwszym planie wpływa na odbiór całości. Pozdrawiam.
Witam
Wiejo, dzięki za odwiedziny i za zrozumienie. Opisane przez Ciebie trudności i zmagania (jakbym czytał własne słowa) z oddaniem piękna matki natury, są mi doskonale znane. Co z resztą widać na zdjęciach.
Najważniejsze, że to ciągłe próbowanie, mimo mniejszych lub większych niepowodzeń, sprawia wielką przyjemność.
Poniżej odważę się zaprezentować kolejne takie próby.
85.
86.
Pozdrawiam
Ggrzesiek,
Samotne drzewo mi się podoba we wszystkich ujęciach. Najbardziej to w kolorze zamieszczone w galerii, ponieważ w kompozycji tam bierze udział oprócz pnia i korony także plama błękitu, dzieki czemu kompozycja mogła być niecentralna, bardziej złożona, wodząca oko. I jeszcze jeden powód dla którego galeryjne zdjęcie ma w moich oczach przewagę - rytm ułamanych gałęzi przy pniu, ożywcza drabinka, po której chodzi wzrok, to jest też element kompozycyjny. Na pozostałych dwóch fotkach tu zamieszczonych tło jest białe, zbyt neutralne, zbyt jaskrawe, drzewa sa dynamiczniew ujęte, ale tło nie współpracuje z tą dynamiką, jest niemożebnie statyczne.
Pzdr, TJ
noo maestro 85 - rulez - ładny prosty kadr, taki jakie lubię ;) ,
86- też daje radę, ale pierwszy zdecydowanie miodzik
Dokładnie o ten klimat chodziło mi, gdy proponowałem Ci przeróbkę na BW poprzdnika. Jedyne o co mógłbym się jeszcze pokusić to większy gradient szarości w cieniach, tak aby mimo wszystko zostawić oryginalny , kontrastowy charakter. Wymagało by to jednak dużej ingerencji PS - a różni ludzie różnie do tego podchodzą.
ps. przegiąłeś z ramami ;)
Witam
Dzięki za poświęcony czas, dobre słowo i opinie z uzasadnieniem.
Tadeusz, bardzo cieszy mnie Twoja interpretacja. Miło przeczytać, że ktoś widzi na zdjęciu to samo, co skłoniło fotografującego do jego wykonania.
Wszystkie trzy zdjęcia 81, 85, 86, prezentują to samo drzewo. 85 i 86 zrobiłem rano, przy lekkiej mgle, wtedy niebo było jednolicie szare, 81 powstało kiedy już wychodziłem z lasu, mgła opadła, pojawiło się kilka błękitnych "plam", i jeśli mnie pamięć nie myli, mam chyba kadr zbliżony do 85, z nieco ciekawszym tłem. Póki co zdecydowałem się pokazanie wersji BW.
Redlakos, silna (chyba nawet zbyt) ingerencja była, w moim przypadku potrzeba jeszcze czasu wielu kombinacji suwakami, a i tak rzadko jestem zadowolony z końcowego efektu. Ale w ramach nabywania doświadczenia i umiejętności, spróbuję coś jeszcze zmienić w tych szarościach.
Odnośnie ramek, zawsze stosuję to samo obramowanie, w zamiarze jego jedyną funkcją miało być oddzielenie zdjęć od tła. Choć w przypadku dwóch ostatnich zdjęć faktycznie rzuca się w oczy.
Pozdrawiam
Witam
Tym razem coś mniej naturalnego. Z góry dziękuję za zainteresowanie.
87.
88.
89.
90.
Pozdrawiam
Lubię takie :)
Obie fotki bardziej podobają mi sie w kolorze, BW zrobileś mdłe i pozbawione kontrastu, zupełnie brakuje w nich czerni.
Drugie prawie abstrakcyjne, było chyba nawet ciekawsze bez koloru ale z dobra obróbką.
Na tym drugim też troszkę brakuje symetrii ale to nie przeszkadza.
Ogólnie to udane kadry i w kolorze warte obejrzenia. BW leży.
PS
Chyba jednak nie brakuje symetrii, jest dobrze :)
no cóż Rocco ugryzł temat jak należy ;) mi też bardziej podobają się w kolorze, ale gdyby BW było bardziej dopracowane..... sądzę , że temat jest wprost stworzony pod BW. Pokombinuj jeszcze
Witam
Dzięki za szczere opinie. Nie ma wyjścia, trzeba do BW podejść poważnie.
Poniżej kilka eksperymentów "studyjnych". Nabyłem niedawno statyw i teraz mogę puścić wodze wyobraźni i nie martwić się czasem naświetlania. Mam nadzieję, że te eksperymenty nie "zabiją" wątku.
91.
92.
93.
I jedno spacerowe
94. W samo południe
Pozdrawiam
91 spodobało mi się i zaciekawiło. Ciepłe kolorki w ten zimny dzień.
Zdecydowanie 91 przykuwa wzrok :)
Witam
Dzięki za odwiedziny. Cieszę się, że coś "wpadło w oko". Choć podejście do tematu 91, 92, pewnie niezbyt nowatorskie.
94, gdy zobaczyłem przecięty pień, słoje i rdzeń skojarzyły mi się ze słońcem i promieniami. Ale chyba lepiej byłoby "słońce" umieścić w górnej części kadru. To oczywiście nic ambitnego i nie staram się bronić zdjęcia jakąś wyszukaną teorią.
Pozdrawiam
Słoje fajniie pokazane chociaż przydaloby się wzmocnic zdjęcie, moze kontrastem lokalnym? Może formy byłyby lepiej widoczne w ostrym, bocznym świetle?
Z powyższych również najbardziej podoba mi sie pierwsze czyli 91.
przecież tytuł brzmi " w samo południe ", a więc światło z góry ;)Cytat:
Zamieszczone przez rocco
Fakt - brakuje tej focie podkreślenia faktury. Ja osobiście odbieram ją jako obrazek, ilustrację a nie fotografię. W zasadzie tak odbieram całą serię.
Jeżeli można... Do mnie nr 91 rownież najbardziej przemawia. Pozdrawiam
Witam
Bardzo dziękuję za odwiedziny. Ostatnio jakoś nie miałem ani weny, ani czasu na robienie zdjęć. Wygrzebałem jednak kilka z serii "zdjęcia jakich miliony". Większość to jak widać pseudo makro, będące efektem leśnych spacerów.
95.
96.
97.
98.
99.
100.
101.
102.
Pozdrawiam.
97 mi sie podoba, ładne światło
Mi najbardziej sie podobają 96 i 99. Niby zdjęcia "jakich miliony" ale nie każde z tych milionow tak ładnie wykonane i pokazane.
96 za kadr, kolorki i cienie na drzewie. Tło jak dla mnie mogłoby byc bardziej rozmyte.
99 ładne pastelowe kolorki.
Pozdrawiam ;)
podobają mi się 96 i 97.
A 100, 101 i 102 to jakimś szkłem na M42?
Nie dawaj tylu na raz, bo trudno się odnieść ;)
95, 96 i dwa ostatnie - ładna plastyka.
Mi szyszka wpadła w oko i najbardziej mi sie podoba
Witam
Dzięki za dobre słowo i poświęcony czas.
Ziemia01, wszystkie zdjęcia wykonane KITem. 100, 101 to 14-42mm, 102 40-150mm (4.0-5.6). Póki co nie miałem okazji używać jakiegokolwiek innego obiektywu. Całe dobrodziejstwo E systemu dopiero przede mną.
Grizz, nie chciałem mnożyć postów, ale jeśli mniejsza ilość zdjęć, wpłynie pozytywnie na odbiór, to postaram się o tym pamiętać.
Pozdrawiam
Faktycznie, też wolę jedno, dwa zdjęcia do skomentowania.
Tak za dużo pisania na raz.
Jakkolwiek wszystkie kadry sa przyjemne, to najbardziej przypadły mi do gustu trzy ostatnie, ładna plastyka, mała GO i przyjemny bokeh.
Witam
Tym razem, zgodnie z sugestiami, mniejsza dawka "radosnej twórczości".
103.
104.
105.
Pozdrawiam