40. rocznica misji Apollo 11

RE pisał o zdjęciach z Neilem i Buzzem, że Neil jest tylko na jednym.

mi się podoba motyw o oddawaniu moczu :) i o tym że Każdy z nich w czyms był pierwszy :)


„Jest bardzo mało zdjęć z Księżyca na których widać Neila” – pisze Aldrin – „To on robił większość zdjęć. Także to najsłynniejsze, na którym stoję przodem do kamery. Akurat w tym momencie oddawałem mocz do specjalnego pojemnika. Neil był pierwszym człowiekiem, który postawił stopę na Księżycu. Ja natomiast pierwszy się wysikałem.”

Ogladałem kiedys film jak wybierano flagi które miały polecieć na księżyc aby firma nie mogła się pochwalićże ich flaga jest na srebrnym globie.

NASA zamówiło kilkanaście flag z ktorych losowo wybtrano tę co ma polecieć. tak aby nie wiadomo było kto ją szył... Dziwne, bo zegarki i aparaty jakos sie moga poszczycić a krawcowa nie :)

A na cyberfoto znowu jeden przeciwko wszystkim prowadzi krucjatę w temacie i szuka linek podczepionych do astronautów. Nie żeby dyskusja, która tam się toczy była jakaś porywająca, ale obserwację psychologiczną można całkiem ciekawą prowadzić hehe.

Cytat:

---

Zamieszczone przez rafakk

A na cyberfoto znowu jeden przeciwko wszystkim prowadzi krucjatę w temacie i szuka linek podczepionych do astronautów. Nie żeby dyskusja, która tam się toczy była jakaś porywająca, ale obserwację psychologiczną można całkiem ciekawą prowadzić hehe.

---

To ten sam toczy krucjatę, z którym ostatnio prowadziłem tam daunobójkę. Twierdził, że każdy obiektyw podpięty pod APS-C ma lepsze parametry optyczne, w tym rozdzielczość od obiektywów 4/3. :)

Oprócz tego, kto był pierwszy na Księżycu, warto zastanowić się, jakim wyzwaniem mentalnym jest dla człowieka polecieć na Księżyc, ale nie mieć możliwości postawienia na nim nogi. Co musiał czuć Michael Collins wisząc na orbicie, podczas gdy tamci dwaj skakali po Księżycu?

Cytat:

---

Zamieszczone przez emc2

Oprócz tego, kto był pierwszy na Księżycu, warto zastanowić się, jakim wyzwaniem mentalnym jest dla człowieka polecieć na Księżyc, ale nie mieć możliwości postawienia na nim nogi. Co musiał czuć Michael Collins wisząc na orbicie, podczas gdy tamci dwaj skakali po Księżycu?

---

To proste -- Collins czuł się podobnie jak ja przed telewizorem :) Czasem wydaje mi się, że zgodziłbym się polecieć na Ksieżyc z biletem w jedną stronę... (podobnie powiedziała Walentina Tiereszkowa)

Gdyby 100 lat temu Louis Bleriot nie przelecial nad kanalem to i na ksiezyc 60 lat pozniej by nie lecieli:grin:.Kolosalny postep w dziedzinie w ciagu tych lat.Az sie boje pomyslec jakimi osiagneciami pochwala sie za lat 60.

Cytat:

---

Zamieszczone przez Mirek54

Gdyby 100 lat temu Louis Bleriot nie przelecial nad kanalem to i na ksiezyc 60 lat pozniej by nie lecieli:grin:.Kolosalny postep w dziedzinie w ciagu tych lat.Az sie boje pomyslec jakimi osiagneciami pochwala sie za lat 60.

---

Nieco poetyckie lub pokrętne logicznie jest Twoje pierwsze zdanie... Dlaczego by nie polecieli? Przecież Bleriot by im drogi nie zastąpił :) --Ale rozumiem, co masz na myśli -- postęp naukowo-technologiczny jest fantastyczny. Obecnie czekam na realizację projektu windy na orbitę geostacjonarną po taśmie wykonanej z nanorurek węglowych :)--ma być gotowa za 15-20 lat...

Cytat:

---

Zamieszczone przez irek50

To proste -- Collins czuł się podobnie jak ja przed telewizorem :) Czasem wydaje mi się, że zgodziłbym się polecieć na Ksieżyc z biletem w jedną stronę... (podobnie powiedziała Walentina Tiereszkowa)

---

Chodziło mi o to, że będąc tak blisko wiedział, że zapewne nigdy w życiu nie dostanie już drugiej szansy, aby pospacerować po Księżycu. Tak blisko i tak daleko zarazem - to musi działać na ambicję. Choć z drugiej strony napisał książkę dla dzieci - "Latając na Księżyc i do innych dziwnych miejsc", co może świadczyć o poczuciu humoru i pogodnym usposobieniu.

Irek, napisz więcej o atmosferze wokół tego lotu w ówczesnych latach, czy mówiło się o tym wśród ludzi, czy czekano na to niecierpliwie, jak to było zobaczyć nagle w tv transmisję z... Księżyca? Jak to oficjalnie komentowano w tv, prasie?

Cytat:

---

Zamieszczone przez emc2

Irek, napisz więcej o atmosferze wokół tego lotu w ówczesnych latach, czy mówiło się o tym wśród ludzi, czy czekano na to niecierpliwie, jak to było zobaczyć nagle w tv transmisję z... Księżyca? Jak to oficjalnie komentowano w tv, prasie?

---

Coś o atmosferze tamtych dni w Polsce powie fakt, że tylko Polska z bloku komunistycznego transmitowała to wydarzenie na żywo.

Pozdrawiam

Cytat:

---

Zamieszczone przez RadioErewan

Coś o atmosferze tamtych dni w Polsce powie fakt, że tylko Polska z bloku komunistycznego transmitowała to wydarzenie na żywo.

Pozdrawiam

---

Atmosfera była taka, że cały obóz żeglarki na ,którym wtedy byłem, czedł pieszo 30km do osrodka wczasowego. Dla nas dzieciaków - żeglarzy to była ujma chodzić pieszo jak harcerzyki, a nikt nawet nie miałknął. Jasne, że sie o tym mówiło i czekało. Plan rejsu został tak ustawiony by być bliko TV. Nie lubiło sie wtedy ruskich i lot na księżyc robił wrażenie. Pamietam, że w ośrodku wczasowym, ktory pozwolił nam obejrzeć lądowanie to wiekszość facetów narąbała sie jak bombowce z tej okazji.

Cytat:

---

Zamieszczone przez RadioErewan

Coś o atmosferze tamtych dni w Polsce powie fakt, że tylko Polska z bloku komunistycznego transmitowała to wydarzenie na żywo.

Pozdrawiam

---

Wiem o tym, decyzja samego pierwszego sekretarza. Ale interesuje mnie reakcja wśród zwykłych ludzi, jak to odbierano w tamtych czasach, jak komentowano. Czy ludzie sądzili, że Rosjanie też spróbują?

Cytat:

---

Zamieszczone przez emc2

Wiem o tym, decyzja samego pierwszego sekretarza. Ale interesuje mnie reakcja wśród zwykłych ludzi, jak to odbierano w tamtych czasach, jak komentowano. Czy ludzie sądzili, że Rosjanie też spróbują?

---

Sorki, wciąłem się w to pytanie, a nie powinienem, bo przyszedłem na świat prawie dwa lata po tym wydarzeniu.

Pozdrawiam

Nie ma sprawy, mnie też jeszcze nie było wtedy na świecie - stąd ciekawość.

Cytat:

---

Zamieszczone przez emc2

Chodziło mi o to, że będąc tak blisko wiedział, że zapewne nigdy w życiu nie dostanie już drugiej szansy, aby pospacerować po Księżycu. Tak blisko i tak daleko zarazem - to musi działać na ambicję. Choć z drugiej strony napisał książkę dla dzieci - "Latając na Księżyc i do innych dziwnych miejsc", co może świadczyć o poczuciu humoru i pogodnym usposobieniu.

Irek, napisz więcej o atmosferze wokół tego lotu w ówczesnych latach, czy mówiło się o tym wśród ludzi, czy czekano na to niecierpliwie, jak to było zobaczyć nagle w tv transmisję z... Księżyca? Jak to oficjalnie komentowano w tv, prasie?

---

Ja miałem wtedy prawie 17 lat, ale byłem zorientowany politycznie (wychowany w duchu antysowieckim < mam imię dla pamięci komendanta Kierownictwa Dywersji AK okręgu hrubieszowskiego --ps./Korab,Irka/, Mariana Gołębiewskiego, który był dowódcą mojego ojca ps./Grom/> Mariana Gołębiewskiego znałem osobiście --dawał mi nawet instrukcje przed stanem wojennym Jaruzelskiego na wypadek okupacji radzieckiej).
http://pl.wikipedia.org/wiki/Marian_Go%C5%82%C4%99biewski_(%C5%BCo%C5%82nierz)
---------------------------------------------------------------------------------------
Odczuwaliśmy dumę z Amerykanów za pokonanie ruskich w wyścigu kosmicznym. Po locie Gagarina w 1961 roku opowiadano dowcip: Hej, ruskie w kosmos polecieli! --Wszyscy??? --Nie, tylko jeden...---To co mi dupe zawracasz...
Dopiero teraz dowiedziałem się, że tylko w Polsce (z czerwonego obozu) można było oglądać tę transmisję Apollo11. Przed telewizorem czułem się jak w hipnotycznym transie --to były czasy dobrej literatury since fiction, więc mieliśmy jakby przeniesienie w realia opisywane w takich książkach. Dyskusji było mnóstwo...Oczywiście czekaliśmy na reakcję Związku Radzieckiego, bo wyścig kosmiczny był pasjonujący...Telewizja komentowała to bardzo rzeczowo unikając konfrontacji politycznej. Mówili o aspektach naukowych i technicznych z wielkim podziwem dla tego wydarzenia. Atmosfera przypominała taką z Olimpiady w czasie bicia rekordów... W miarę dalszych wypraw (do Apollo 17) zainteresowanie w TV malało. Mówili nawet, że staje się to nieciekawe z czym się absolutnie nie zgadzałem.

Dziękuję Irku za odpowiedź. Pasjonujące były czasy wyścigu na Księżyc...
Przy okazji dowiedzieliśmy się co nieco o Twojej tradycji niepodległościowej - jak to się wszytko przeplata. Obszerny temat.

emc2: Dodam jeszcze poza właściwym tematem, że pamiętam odgłos ciężkich bombowców lecących od wschodu w czasie konfliktu kubańskiego w 1962 roku.--Ojciec był przekonany, że będzie III-cia wojna... Ja miałem 10 lat wtedy i nie byłem tak przejęty sytuacją... pozdrawiam serdecznie

Ja obale kolejny mit. Obecnie Omega Speedmaster Pro nie ma mechanizmu Lemania i testow na lot na ksiezyc napewno by nie przeszedl.

:twisted:

Kika słów o odbiorze transmisji z lądowania na Księżycu.
W 1969 roku ZSRR był u szczytu potęgi. Pierwszy sztuczny satelita Ziemi, pierwszy człowiek w kosmosie. Europa liże rany po wariackim zamęcie w 1968 roku wywołanym przez lewaków - młodych maoistów i trockistów. USA w defensywie. Komunizm szykuje się do pochodu przez świat, potrząsa rakietami, seryjnie odpala coraz większe ładunki jądrowe, sukcesy na Kubie, partyzantka lewicowa w Ameryce Południowej, Wietnam, później Etiopia.

Amerykanie konsekwentnie wychodzą z dołka technologicznego, NASA pracuje pełną parą. Świat potrzebuje potwierdzenia - która opcja wygra. Nie muszę dodawać, komu kibicowali Polacy.
I oto przyszło zapowiadane zdarzenie - pierwszy lot człowieka na Księżyc, olbrzymi sukces medialny i rozwianie wątpliwości, co do siły Ameryki. Późniejsze wyprawy Apollo, to były strzały do bramki, w której nie było radzieckiego zawodnika. Jeden za drugim, pach, pach, pach -jak lewe proste Drogosza punktujące bezlitośnie zawodnika. Od tego momentu odwróciły się perspektywy - komuniści stracili rezon, wszechświatowe mrzonki upadły, moloch zaczął utykać, słabł w oczach, aż wyzionął ducha w końcu lat osiemdziesiątych.
To była najbardziej spektakularna i decydująca przegrana tej superprzyszłościowej wg Marksa i Engelsa ideologii.
Siedząc przed telewizorem całą grupą rodzinną 40 lat temu byliśmy pełni podziwu dla techniki amerykańskiej, z niedowierzaniem obserwowaliśmy spacer lunonautów, przyznawaliśmy się do nich, to byli nasi wysłannicy, reprezentanci całej ludzkości. Bawiły nas skoki ludzi po powierzchni srebrnego globu, dziwiliśmy się niezdarności w poruszaniu, wyglądało to wszystko trochę, jak animowany film. Wierzyliśmy w swojej naiwności, że to być może jest początek zasiedlania Księżyca, początek nowej ery dla ludzkości. Niektórzy snuli wizje zakładania tam baz, budowania kopalni, które będą źródłem nieznanych, a cennych minerałów. Jednym słowem - taka ludowa science fiction.
Dyskutowaliśmy zawzięcie, co teraz zrobią Rosjanie. Dominowało przekonanie, że prędzej czy później zdublują Amerykanów, przecież to niemożliwe, że mając takie osiągnięcia w technice kosmicznej, nie szykują czegoś po cichu. Jak się okazało po latach - nie dali rady, to była sytuacja dla nich nie do przeskoczenia. Kicha!
Dawało to wszystko nową nadzieję na odzyskanie równowagi w Europie. Chciało się żyć.
Pzdr, TJ

Tadeusz: Ładnie i prawdziwie opisałeś tamte czasy... Dodam tylko, że nastąpił później w Polsce okres gierkowski, gdy część Polaków dała się nabrać na wizję socjalizmu z ludzką twarzą... Wiadomo jak to się skończyło ---serdecznie pozdrawiam

I jeszcze jeden ciekawy zestaw zdjęć kosmicznych z blogu z tego wątku
http://www.990px.pl/index.php/2009/0...wiek-i-kosmos/Załącznik 21849

przygotowania i start Aresa
http://www.boston.com/bigpicture/200...e_ares_ix.html

Załącznik 25775