Skorek:
8521.
Załącznik 266923
Wersja do druku
Skorek:
8521.
Załącznik 266923
Powrózka dwuplamka:
8522.
Załącznik 266928
Samiec wojsiłki zwyczajnej:
8523.
Załącznik 266935
Szeliniak sosnowy:
8524.
Załącznik 266944
Wiosna w ulu - murarki ciężko pracują.
8525
Załącznik 266950
8526
Załącznik 266951
Plus za akcję w kadrze. Światło niestety bardzo ostre. Lepiej wyszło 8526. na 8525 samiec trochę nieostry - albo wyszedł poza głębię ostrości albo się poruszył.
Przestrojnik trawnik:
8527.
Załącznik 266953
Potul kłosowiec:
8528.
Załącznik 266957
Byliniak glinik:
8529.
Załącznik 266958
Kwietnik:
8530.
Załącznik 266972
8531.
Załącznik 266973
8532.
Załącznik 266974
Samiec bokochoda - na siedmiu nogach, bo jedną gdzieś utracił:
8533.
Załącznik 266978
Modliszka europejska:
8534.
Załącznik 266990
Omomiłki wiejskie w miłosnej ekstazie:
8535.
Załącznik 266994
Trzmielec czarny w porannej rosie:
8536.
Załącznik 267004
Nasierszyca różnobarwna:
8537.
Załącznik 267009
Tarczówka rudonoga:
8538.
Załącznik 267010
Zalęszczyce w akcji:
8539.
Załącznik 267038
Zmorszniki paskoczułkie (i nie tylko:-)):
8540.
Załącznik 267054
Darownik przedziwny. Stack z 4 klatek.
8541.
Załącznik 267065
I to samiec darownika. Przydałoby się nieco więcej klatek by cały zmieścił się w głębi ostrości. Zacieśniłbym też kadr tnąc górę i lewą stronę.
A u mnie dla odmiany coś z małą głębią ostrości - portret zmróżki złotawej:
8542.
Załącznik 267068
8542 super.
Ostatnio coraz bardziej lubię pojedyncze klatki bez dużej głębi ostrości. Dzięki temu można bardziej skupić się na tym, co na zdjęciu ma być pokazane. Doskonale to widać na 8542. Wzrok skupia się na przedpleczu, oczach, i na pręcikach (to pręciki, tak?). I na tym jak pięknie współgrają kompozycyjnie i kolorystycznie.
Mam zdjęcia z tej sesji z większą głębią ostrości, choć przy mniej atrakcyjnych kadrach. Ale zbyt dużo detali (no bo stackuje się nie tylko pająk) odciąga wzrok od głównego bohatera. Zdarzało mi się również eksperymentować - 8488 - ze stackowaniem, gdzie nie stackowałem pierwszego planu, a jedynie fotografowany obiekt. Ale to może wyglądać mocno sztucznie (choć mam nadzieję, że na 8488 tej sztuczności jednak uniknąłem).
8543.
Załącznik 267076
Podobnie z kadrowaniem. Ostatnio coraz częściej kadruje luźniej. Chyba jest to w głównej mierze zasługa feedbacku, który dostawałem po wstąpieniu do Związku Polskich Fotografów Przyrody. Ale też zmienia mi się to koncepcyjnie. Jeśli kadrem zamierzam pokazać najdrobniejsze szczegóły, wtedy głęboki focus stack i ciasne kadrowanie. Ale w innych wypadkach coraz częściej od stacków i ciasnoty uciekam. Jeśli ciaśniej skadruję tego darownika, to szczegółów specjalnie nie przybędzie (bo to i tak już crop), a zdjęcie traci moim zdaniem na atrakcyjności. Skadrowane ciaśniej:
EDIT: Tak patrzę na ten ciaśniejszy kadr i patrzę i sam nie wiem czy mi się mniej podoba czy nie. Na pewno by mi się bardziej podobał, jakby oryginalnie taki był, bez cropowania. Szczegółów byłoby więcej, ale i zabawy w stackowanie też.
8544.
Załącznik 267077
Czy to coś niezwykłego spotkać samca? Przy okazji marzy mi się zobaczenie i uwiecznienie sceny, gdy samiec udobrucha samicę złapaną ofiarą.
PS. Jak już wspomniałem o ZPFP, to muszę się pochwalić zdobyciem 2 oraz 3 miejsca w dolnośląskiej edycji konkursu Fotograf roku 2025. Przy czym 3 miejsce w kategorii inne zwierzęta, do której zaliczyłbym cały ten wątek :)
Załącznik 267078
Załącznik 267079
Darownik na zdjęciu 8543 wygląda w/g mnie zdecydowanie lepiej niż na 8541. Cały model w głębi ostrości, brak nieostrych rozpraszających fragmentów kwiatków na froncie i dzięki odpowiedniemu rozłożeniu planów udało się uniknąć gwałtownych przejść od strefy całkowicie ostrej do silnie nieostrej co często przy stackach stwarza nienaturalne wrażenie.
Co do kadrowania 8541 - po silniejszym skadrowaniu na 8544 faktycznie szczegółów nie przybyło ale uważam że kadr kompozycyjnie jest lepszy - na 8541 pająk był zbyt silnie wciśnięty w prawą stronę. Na 8544 wolałbym jeszcze nieco więcej dołu kosztem góry.
Gratuluję sukcesu w konkursie Fotografa Roku. Zdjęcie żagnicy w locie wyśmienite a to drugie z ciekawym pomysłem. Jak uzyskałeś taką kolorystykę gwiazd? Sam kilkugodzinny czas naświetlania wystarczył by kolory się zróżnicowały?
- - - - - - - - - - AKTUALIZACJA - - - - - - - - - -
Wczorajszy pigrzyk ze schwytaną mrówką - niestety kilku klatek do stacka na froncie zabrakło co dało na liściu efekt gwałtownego przejścia między ostrą i nieostrą strefą który krytykowałem przed chwilą:
8545.
Załącznik 267089
Wachlarzyk zmienny:
8546.
Załącznik 267104
Przeplatka atalia:
8547.
Załącznik 267112
Hmmm, hmm, hmm. No może i faktycznie ten pierwszy plan fajnie wyszedł, tylko pająk w gorszej pozycji.
Dziękuję! Gwiazdy są naturalnie zróżnicowane kolorystycznie. Wystarczy ich nie przepalić zbyt długim czasem naświetlania. Im ciemniejsze miejsce, tym dłużej można naświetlać (bo zanieczyszczenie światłem nie "sumuje" się ze światłem gwiazd). Przy dłuższym czasie naświetlania na nieruchomym statywie, gwiazdy zaczynają zataczać okręgi, co dodatkowo uwidacznia kolor. W tym wypadku to 70 x 180 s w jednym z najciemniejszych miejsc na Ziemi - w Namibii, złożone w darmowym programie Sequator. BTW za 1.5 miesiąca znowu jadę, nie mogę się doczekać. Również owadów, choć tam będzie już zima.
Kolorystyka na tym zdjęciu nie jest naturalna. "Paletę funky" - jak sam ją nazywam - uzyskałem bawiąc się suwaczkami w PS.
Opylak żółtawy:
8548.
Załącznik 267125
Lepiarka:
8549.
Załącznik 267132
W makrowątku niezmiennie piękne prace :)
8550. Pszczolinka wierzbowo-mniszkowaZałącznik 267141
Podobna do mojej - tylko głowa inaczej ubarwiona:-) Bardzo ładny kadr z linią krawędzi liścia poprowadzoną blisko przekątnej.
Larwa rośliniarki:
8551.
Załącznik 267143
8552.
Załącznik 267144
Lednica zbożowa:
8553.
Załącznik 267154
"Żelki" rośliniarki rewelacja :)
8554. Warcabik ślazowiecZałącznik 267164
Muchówka - prawdopodobnie z rodzaju Delia.
8555.
Załącznik 267171
I kolejna. Wydaje mi się, że to wójek białożyłek (Empis albinervis).
8556.
Załącznik 267172
Dzięki za miłe słowa!
Ładne podłoże sobie ten warcabik 8554 znalazł. Dmuchawiec już tegoroczny?
- - - - - - - - - - AKTUALIZACJA - - - - - - - - - -
Muchówce 8555 obciąłbym prawą stronę tuż za końcem listków gałązki na której siedzi. Byłaby mniej wciśnięta w lewą stronę kadru.
Kadr 8556 mi pasuje. Pomysł umieszczenia niewielkiego w sumie motywu w okolicach mocnego punktu kadru dał dobry efekt.
Gąsienica dopaski kreskówki:
Załącznik 267174
Dzisiejsza wielbłądka:
8558.
Załącznik 267187
Samica darownika przedziwnego niosąca kokon:
8559.
Załącznik 267206
Wtyk amerykański:
8560.
Załącznik 267221
Pozwolę sobie na mały wpis edukacyjny, który niektórzy z Was może widzieli już na facebooku.
Zawsze gdy zrobię jakieś zdjęcie, staram się dowiedzieć czegoś więcej o tym, co uchwyciłem. Tym razem doprowadziło mnie to do odkrycia fascynującego świata os i ich niezwykłego sposobu rozmnażania, którym chciałbym się z Wami podzielić.
Na zdjęciu widzicie królową klecanki polnej (Polistes nimpha) – to przedstawicielka rodziny osowatych (Vespidae). To dopiero początek sezonu i królowa jest na razie sama. W gnieździe, które zbudowała z przetrawionego drewna, widać larwy w różnych stadiach rozwoju, a także świeżo złożone jajeczka. Najbardziej rozwinięte larwy niedługo zostaną zasklepione przez królową – to znak, że czas na przepoczwarzenie. To tzw. pierwsze pokolenie – dopiero kiedy z kokonów wyjdą robotnice, przejmą one większość obowiązków, a królowa skupi się już tylko na składaniu jaj.
Co ciekawe, królowa potrafi kontrolować płeć swojego potomstwa. Osobniki żeńskie (robotnice i przyszłe królowe) rozwijają się z zapłodnionych jaj (diploidalnych), a samce (trutnie) – z niezapłodnionych (haploidalnych). Królowa przechowuje nasienie w zbiorniczku nasiennym jeszcze z poprzedniego sezonu i może decydować, czy wykorzystać je do zapłodnienia jaja, czy nie. Najpierw produkuje tylko robotnice, później – trutnie i nowe królowe.
Ciekawostka: siostry robotnice są genetycznie bardziej spokrewnione ze sobą (aż 75%) niż z własną matką (50%), co ułatwia ewolucję zachowań altruistycznych. A trutnie? Nie mają ojca, ale za to mają dziadka – dziedziczą bowiem cały materiał genetyczny tylko po matce.
Na kolejnym zdjęciu widać z bliska jedno z jajeczek – mikroskopijne, ale pełne życia. Choć jeśli dobrze się przypatrzycie, dostrzeżecie jeszcze jedno na głównym ujęciu.
8561.
Załącznik 267227
8562.
Załącznik 267228
Ciekawa wstawka o dużych walorach dydaktycznych.
Zawijak żółtawy z ofiarą - innym pająkiem, prawdopodobnie młodym potulem kłosowcem:
8563.
Załącznik 267230
8564.
Załącznik 267231
8565.
Załącznik 267232
Złotawek złotawiec:
8566.
Załącznik 267238
8567.
Załącznik 267239
Szerszeń europejski.
8568.
Załącznik 267242
8569.
Załącznik 267243
8570.
Załącznik 267244
8571.
Załącznik 267245
Szerszeń śliczny, najlepiej wyszedł na 8568. Po skrzydłach widać że sporo już przeszedł w swoim życiu.