Wersja do druku
A mnie naszła taka refleksja, że chyba najbardziej podchodzą mi te całkiem zgrafizowane prace, gdzie najbardziej oddalasz się od pierwotnego zdjęcia (zdjęć). Kreujesz w nich nowe światy i obrazy.
Codzienne, zwykłe obrazki z nałożonymi warstwami po pewnym czasie mnie nużą swą powtarzalnością (mimo że są pięknie podane).
Mam podobne odczucia.Cytat:
Zamieszczone przez bufetowa
54 bardziej mi się podoba. Z twojej strony w katalogu "ludzie" o którym wspomniał kolega podobał mi się dtarszy człowiek z ptakiem- jakkolwiek to brzmi :wink::grin:
53 i 54 - bardzo mroczne prace. Nie wiem, czy taki był zamysł, ale tak je widzę.
dziewczynka z 49 dla mnie bomba, bardzo mi też podchodzi 52 i 54; doceniam trud włożony w te obrazy, bo faktycznie trudno tu mówić o czystej fotografii, ale czy to stawia te prace niżej :?: moim zdaniem absolutnie nie, dlatego baw się dalej tym co robisz, bo robisz to doskonale :)
Dajesz czadu z obróbką. Fotki miodne. Moze jakis tutorial z przykładami krok po kroku jak wykonać taką (podobną) fotografię? :mrgreen:
O! Pomysł dobry :grin:
Napisz skąd bierzesz te tekstury? Ile ich tam wykorzystujesz? I czemu aż 10 warstw? Co w nich jest?
Dzięki wielkie za komentarze, opinie, uwagi. Fajnie że wpadacie i piszecie :) Wszystkim dzięki.
A propos strony, i zdjęc na niej zawartych..będzie w wolnej chwili reorganizowana, na dysku setki zdjęć czeka na publikację, muszę pokombinować, jak w zjadliwy sposób pokazać prace na stronie. Jedne wyrzucić, inne dodać, by treśc pozostała była jak najciekawsza. To sprawa najbliższych miesięcy.
Co do wskazówek jak to się robi... naprawdę ciężko to opisać w łatwy sposób w kilkunastu zdaniach. Operacji jest sporo, niektóre powtarzalne dziesiątki razy. Niektóre zdjęcia powstają w 1-2 h, niektóre to kilka albo i kilkanaście godzin prób, eksperymentów. czasem zanim powstanie wersja która mnie zadowala jako tako, powstaje kilka innych wersji. a to wymaga czasu.
Co najpierw... pomysł. Jak zawsze przy fotografii, czy grafice, trzeba mieć jakiś zamysł, swoją wizję, pomysł.
Biorę zdjęcie które spełnia aktualne wymogi, które nadaje się do tego co chce zrobić. Albo biore pierwsze z brzegu i eksperymentuje, a pomysły przychodza potem same, w trakcie zabawy.
W przypadku gdy praca składa się z kilku zdjęc, wybieram podstawe i zdjęcia z których coś tam zaczerpnę. Wszystkie skaluję do pożądanego rozmiaru, by było łatwiej z dopasowaniem. Przybliżam też tonacyjnie, by zaoszczędzić potem schodzenia z jakości.
Każde zdjęcie to warstwy. Ilośc ich jest różna. od kilku do kilkunastu.
Na każdej dodanej warstwie w ruch idzie stempel, render, filtry dodatkowe, pędzel, gumka. czasem też maski. potem końcowe korekcje cieni, i krzywych. koloryt zdjęciu można nadać nie tylko przesuwając paski dowolnie, ale też przez światło. Pedzel i rendering. To potrafi czynic cuda.
Nie napiszę, jak tego używać, każdy sam musi narzędzie wyczuć.
Zdjęcia poniżej były pokolorowane własnie za pomocną nowych źródeł światła dodanych na fotografię bazową. + warstwy ostre światło i pędzel. Dobór barw wedle uznania. by uniknąc niedoróbek, warto robić na powiększeniu, zaznaczjąc wybrane elementy zdjęcia. Wówczas uzyskane efekty sa bardziej przyazne dla oka i wiarygodne.
ufff. to tak ogólnikowo :)
tekstury to elementy moich innych zdjęc, lub po prostu rodzaje pędzli. a ich są nieprzebrane ilości...
każda warstwa to inne światło, inna chmura, księzyc, przyciemnienie, rozjaśnienie itp.
Czyli to bardziej strzelanie w ciemno "a może w ten deseń coś wyjdzie", niż dążenie do założonego wcześniej celu i wizji?Cytat:
Zamieszczone przez dr_feelgood
Nie, to nie strzelanie. Stosunek zaplanowanej wczesniej wizji do eksperymentu w moim przypadku to około 70:30 Są czasami dni, że siadam, biore zdjecia i się bawię. pomysł wyraźniejszy od szkicu w wyobraźni przychodzi szybko sam.
Te kilkanoaście godzin zabiera raczej techniczne dopsaowanie wszystkiego, zgranie kolorów. czasem trzeba się po prostu przespac i spojrzec na to nastepnego dnia i sie okazuje ze to nie do konca tak. ze mozna lepiej.